از رویا پردازی‌هایی که آخرش فقط ذهنمو فرسوده می‌کنن و قرار نیست به واقعیت بپیوندن.

به سختی هنرمند. چون همه ما مثل تو دوستایی نداریم که هوامونو داشته باشن، چون بعضیا از ما توانایی فرار از مشکلات به سمت یه اسکله رو نداریم. بعضیامون فقط به کاغذ پناه می‌بریم و از ما تقریبا هیچکس نه خستگیمونو می‌بینه نه آثارمونو.

تو اینجاها داستان حتی شروع هم نشده بود. اونقدر تیکه داره که بی خیال عکس گرفتن شدم چون واقعا اون موقع باید کل کتابو می‌فرستادم

#Letter_library _دوستان من، فردریک بکمن

و اگه می‌خواید بدونید این کتاب چقدر قشنگ بود و باهام چیکار کرد، فقط می‌تونم بگم تبدیل شد به رتبه دوم کتابای بکمن تو ذهنم. یعنی بعد شهر خرس، بهترینش.)