و اینم از پایان جام جهانی

No.12 باشگاه و اون بچه‌های نازززز، "داری میری چندم؟"، "اسمت چیهه"، تیمووو، فضای متشنج، حرفای مربی🛐، کلاس زبان، پسر خونی و پسر ستاره‌ای، پینترست و اون عکسای خوش وایبصپتسپسن، تقدیمی هل فایر، رزی و اون پیام خوشگله😭، کلی ناشناس، هم هل فایر هم ناشناس ددپول.

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)

"شب بخیر ارواح"

_ازت متنفرم +منم همینطور. منم از خودم متنفرم _چچ (نگاه یه جوریانه) با خودت درست حرف بزن!

_بعد اینجوری بود که تو میز دارییی. (پرتاب شدن از خنده)

_همینه یالقوز موندی دیگه +من یالقوز نیستم بدبختم

(تکون دادن دست‌ها تو هوا): خیلی مسخره‌ست. یعنی چی که هیچکس عین تو نیست، یعنی از هشتاد ملیون نفر یه کسی که شبیهته نیست؟ همینه دیگه. اصلا دوستی به چه درد می‌خوره. بود بود نبود به درک

_یعنی... انگاری اونا سیاهن اون یکیا سفید، منم خاکستری. هیچ‌جوره نمی‌تونم کنار بیام... همیشه یه جوریه. +می‌دونم. خودم می‌دونم اینا رو به من که دیگه نگو.

(مهم نیست اگه هیچی نمی‌فهمید دوست داشتم اینجا باشن)

Siblings forever