من نیل و انجمن شاعران مرده رو یه جور خاصی دوست دارم

نمیدونم شاید چون منم همونقدر که نیل عاشق تئاتره عاشق تئاترم، شاید چون ببشتر از یه فیلم یا کتاب معمولی با شخصیت‌ها همزادپنداری کردم و داخلش غرق شدم. شاید چون من برای تادم نیل بودم. و اون به سادگی یادش رفت من نیل بودم. نیل و انجمن شاعران مرده یعنی اون سال تحصیلی، یعنی نون شیرمال و هشت کتاب سهراب سپهری، یعنی تو آفتاب نشستن و زنده باد شب و درود بر شب گفتن، یعنی برادران نازی به جز هیتلر، یعنی منطقیه و هاشم و سهراب. نیل و انجمن شاعران مرده یعنی اون سال تحصیلی که به رنگ پاییز و برگای زرد و نارنجی و شهر و ادبیات ایرانه.

تو پشت بوم می‌شستم و با گوشه شالم چشمامو از نور خورشید حفظ می‌کردم، نون شیرمال رو آروم گاز می‌زدم و می‌ذاشتم تو دهنم آب بشه، لاکپشتم برای خودش می‌چرخید و من و اون از هر دری حرف می‌زدیم. کادوی تولدش براش یه داستان کوتاه نوشتم و دادم وقتی اصلا انتظارشو نداشتم تولدمو بهم تبریک گفت. روزای خوبی بود. و اونقدرام پایان بدی نداشت راستش...

کتاب The Perks of Being a Wallflower چیزی بیشتر از یه کتابه.

تو ایتا می‌گردم و می‌گردم و هی آدمای خوش سلیقه‌تر و کانالای خوشگلتری پیدا می‌کنم شاید اگه بشر انقدر گاهی رو مخ نمی‌رفت می‌شد گفت آدما زیبان. شایدم اصلا رو مخ نباشن و مشکل از من باشه به هر حال

امروز مربیم برگشته میگه یکم بیشتر اجتماعی باش با بچه‌ها حرف بزن از خودشون بپرس و اینا🤣🤣 مربیمم فهمید من کیم (ازش یه سوال پرسیده بودم که می‌شد از خود بچه‌ها هم بپرسم_)

وای این چرا انقدر خوبه جلومو بگیرید کل کانالشو فور نزنم_

من سلیقه خودمو می‌بینم که بقیه تو فیلم ها و کتابا و آهنگا دارن و اینجوریم که واااای چه سلیقه خفنی چه آدمای باحالی اما کمبود اعتماد به نفس باعث میشه فراموش کنم بابا خودتم سلیقه‌ت همونه

کمیک Astonishing X_men تموم شد و اینم یه جورایی پایانش باز بو_ 🤣🤣🤣 اجتمال زیاد ادامه داره باید بگردم الان می‌خوام مردان ایکس: عقده مسیحا بخونم مثل اینکه ادامه خاندان ام عه

ولی کمیک قشنگی بود😭 دعواها و بحثاشون>>> لوگان>>> کیتی و کلاسوس>>>