دور و برم پر نویسنده شده آدم احساس ناکافی بودن میکنه😔

من هروقت میخوام کاملا از زندگی ناامید شم به انشاهای مدرسه‌م که نوشتم فکر می‌کنم از همون کلاس سوم مزخرفن هیچ وقت چیز خوبی ننوشتم واسه مدرسه🤣 انگار نفرین شدن

ولی خب مسئله این است که شخصیتی که من میخوام بکشم چاقو نمیخوره تدریجی می‌میره

اسپویل پادشاا پریانننن❌ من تو سرم خیلی به این سناریو فکر کردم که تو پادشاه پریان بعد از اینکه کاردن جود رو تبعید کرد جود بیخیال الفهیم شه به جای دنبال قدرت بودن اونجا و به زور قدرت به دست آوردن بمونه تو دنیای فانی‌ها، چون اونجا از فانی‌های دیگه قوی تره طبیعتا بعد کاردن به شکر خوردن بیوفته بیاد بگه تریخیدا برگرد درسته بعدا دیدم عع تو نامه‌های کاردن به جود کاردن این کارو کرد و من بسیار اکلیلی شدم اصلا مردم ولی جود بیخیال الفهیم نشد متاسفانه

اصلا عشقم این سناریو ها که یه شخصیت به غلط کردم بیوفته و سر یه کسی یا چیزی دست به همه چی بزنه، حالا نه همه چ_ منظورم اینه خودشو کوچیک کنه و اینا

نیازه بگم سادیسم نسبت به شخصیتام دارم؟ هرشخصیت مورد علاقه‌م عذاب بکشه هرنوعی لذت میبرم، تا وقتی که نمیره زخمی شه و اینا

من نباید انقدرررر برای به دنیا اومدن بچه لِم پیترز، کسی که هنوز دو صفحه‌ست وارد داستان شده خوشحال باشم

یا هینتون داره جادو می‌کنه یا واقعا حالم خرابه که با یه اتفاق تو کتاب یه لبخند گنده‌ی با صدا می‌زنم_

یک بی هدفی خاصی درونمه که دلم میخواد یه دکمه تو ایتا باشه تمام پیامام تو کل ایتا رو از هرجایی پاک کنه، بعد دیلیت اکانت، بعد برم بشینم گوشه اتاقم انقدر کتاب بخون. تا کپک بزنم؛ بدون ارتباط با هیچ موجود زنده‌ای جز پرنده‌هایی که میان لب پنجره اتاقم میشنن، حداقل تا یه مدت این زندگی ایده‌آل‌عه.

ویدار اون روز تو گوشی ویدیو نجات اون یاکریمه که دم پنجره‌م لونه کرده بود رو پیدا کردم یادش بخیر خودش و مامانش دوتا مشنگ بودن اخرش نفهمیدیم تهش کجا رف

توش معلومیم واگرنه میفرستادم