داشتم با خودم فکر میکردم که به به چه زوج معنویی. بعد تهش که گفت کی میشیم محرم؟ تمام تصوراتم ریخت بهم.

لحظۀ گرگ و میش به معنای واقعی یکی از بهترین سریالاییه‌ که تاحالا دیدم. مفهوم رنج و دست‌وپنجه نرم کردن و بزرگ شدن باهاش، خیلی قشنگ داخل این فیلم به تصویر کشیده شده. سیر بزرگ شدنِ شخصیت‌ها و مخصوصا مواجهۀ‌شون با سوگ به‌شدت واقعی و به‌جاست. به عشق خیلی ملیح و واقع‌بینانه نگاه شده و خیلی درست برای مخاطب جا میندازه که هیچ‌وقت قرار نیست همۀ عشق‌ها به سرانجام برسه. مفهوم خانواده و نقش خیلی پررنگش توی تشکیلِ ساختارِ شخصیت افراد، فوق‌العاده‌ست. به نظرم دقیقا همون چیزیه که یک خانواده با اصالت ایرانی میخواد. فیلم هم‌زمان داره بار رنج تمام شخصیت‌هارو به دوش میکشه اما خیلی زنده‌ست. حس خوب از بین نمیره، رنج چیره نمیشه. زندگی در جریانه حتی تو اوج رنج و ما اینو توی این فیلم لمس میکنیم. و در نهایت انگار آدم با شخصیت‌هاش بزرگ میشه و رنج‌هاشون رو میچشه.

پای منبر نشسته بودیم که حاج‌آقا گفت ؛ هم باید امامتو دوست داشته باشی ، هم ازش بترسی. اگه ازش نترسی ممکنه یه‌جایی دلت بااون باشه ولی شمشیرت مقابلش !

آقایی که توی اتوبوس، بی‌آرتی، مترو و هر وسیله حمل و نقل عمومی ای میای میشینی تو بخش خانوما الان راحتی؟ الان شب میتونی راحت سر روی بالشت بزاری؟ الان احساس قدرت بهت دست میده؟ الان آرامش روانی داری؟ نَکُشیمون قانون شکن

با یه عکس ثابت کن چوب خدا صدا نداره:

به نظرتون چرا دست از سرم برنمیداره؟

شما نمیتونید زندگی‌تون رو به ایده‌آل‌ترین شکل ممکن به نمایش بزارید و بعد از دنبال کننده‌هاتون بخواید خودشون رو با نقص‌هاشون بپذیرن و دوست داشته باشن. چون کسی این حرف رو میزنه که نیمه‌های تاریکش رو به‌کل مخفی کرده و شخصیت گل و بلبلی از خودش به نمایش گذاشته.

📻 قسمت اوّل: |اسطوره‌ی شیخ‌النسائی| نگاهی به حضور مردان در حوزه‌ی زنان •استعاره‌ی شیخ‌النسایی توصیف اعتراضی و طنزآمیزیه از وضعیت حوزه زنان که برخلاف ظاهرش غالباً تحت‌اشراف آقایون پیش میره... @radio_eqlima 🎧

نگاه جدید و غیر کلیشه‌ای به حوزۀ زن. حتما این پادکست رو دنبال کنید.

خوش‌به‌حال اونایی که این روزا، اسمشون توی سامانۀ سماح ثبت میشه..

این چشم‌ها که ارزشی ندارن، وقتی برای تو گریه میکنن ارزشمند میشن.