1 \ درباره‌ی دی پیش از هرچیز بگویم من با کسی که سخنش را با تکیه بر 40 هزار کشته در دی 404 شروع کند بحث نمی‌کنم. چون چنین کسی مخاطب مستقیم یا غیرمستقیم اینترنشنال است و بدون تعارف نیاز به دوره‌های سم‌زدایی دارد. نه صرفا برای اینکه برای گفتگوی سیاسی صلاحیت پیدا کند؛ برای اینکه بتواند امورات روزمره‌ی زندگیش را اداره کند. چنین کسی حس واقعی از عدد ندارد و اگر به او بگویند رقم واقعی کشته‌های دی‌ماه نه 40هزار که 4میلیون است، قطعا باور می‌کند و همانقدر درباره منبع عدد 4 میلیون کنجکاوی می‌کند که درباره‌ی منبع عدد 40 هزار کشته کنجکاوی کرده بود. اما اگر شما جزو این اشخاص نیستید، بهتر است بدانید نسبت کشته به زخمی یک نسبت تقریبا محاسبه‌پذیر است و برای 40 هزار کشته ما می‌بایست بیش از 300 هزار زخمی می‌داشتیم که چند برابر ظرفیت خالی بیمارستانی در کل ایران است و چون آمار اصلی ادعایی مرتبط به 72 ساعت است، می‌بایست زخمی‌ها را کنار خیابان و حیاط بیمارستانها می‌دیدیم. گذشته از اینکه جز آمار 6 هزارتایی هرانا که تعداد زیادی اسم کوچک (بدون شماره ملی و حتی نام فامیلی) در آن بود هیچکس حتی تلاش نکرد عددهای ادعایی‌اش را مستند سازی کند. جان ایرانی است و کی به کی است؟ هفته‌ای ده هزار تا می‌گذاریم رویش. در همین فضا است که حدود یک ماه بعد از جنگ اخیر ترامپ تصمیم گرفت 13هزار تا بگذارد روی عدد کشته‌ها و 32 هزارتای قبل از جنگش را بکند 45 هزار تا. جان ایرانی به همین ترتیب تبدیل شد به چیزی که با نوسان 10هزارتایی بالا و پایین می‌شود. جان بی‌ارزشی که آماده است با بمب‌های سنگر شکن و چه بسا اتمی گرفته شود. درواقع کل هدف همین بود. آماده‌سازی ذهن و گوش ایرانی برای اعداد بالایی که قرار بود در جنگ داخلی و خارجیِ پیش رو گرفته شود. مثل اتفاقی که در سوریه افتاد. از یک جایی دیگر حتی نشمردند. 500 تا شد 500هزار تا و آب از آب تکان نخورد. اگرنه همان عدد اعلامی دولت انقدر زیاد بود که آدم را بی‌خواب کند. سه هزار و صد و هفده نفر که بسیاری‌شان هنوز اولین قرار عاشقانه زندگیشان را نگذاشته بودند. اغلب جوان، زندگی نکرده و پر از آرزو.

2 \ تماشای فجایعی که در 18و 19دی اتفاق افتاد برای من شبیه محقق شدن تدریجی کابوسی بود که دستکم دوبار قبلا آن را دیده بودم. اول در لیبی و بعد در سوریه. کابوسی که فکر می‌کردم بخاطر جنگ 12روزه امکان رخ دادنش کم شده است. به این دلیل که مردم ایران دیده بودند که اسراییل داخل پایتخت ایران پهپاد بلند می‌کند. یعنی وجود یک دشمن با امکان عملیات جدی داخل ایران و همچنین دارای انگیزه واقعی برای به راه انداختن یک جنگ داخلی، صرفا تحلیلی برآمده از شواهد نبود که بشود نادیده‌اش گرفت؛ واقعا حضورش را دیده بودیم و صدایش را هم دوازده شب پیاپی در پایتخت شنیده بودیم. هم معلوم بود که جنگ 12روزه پایان کار نیست و هم معلوم بود که نه آمریکا نه اسراییل امکان وارد کردن سرباز برای جنگ زمینی ندارند.درواقع بعد از باتلاق عراق آمریکا تصمیم گرفت دیگر نیروی زمینی داخل کشورها نفرستد و بخاطر همین هم در لیبی و هم در سوریه، او بمباران می‌کرد و کسانی از داخل به نیابتش روی زمین می‌جنگیدند. ترکیب قومیتی و مذهبی هر دو کشور این امکان را برایش فراهم کرد که بدون اینکه جان سربازش را روی زمین به خطر بیندازد یک جنگ تمام عیار برای فروپاشی نظم سیاسی و اجتماعی در آن کشورها اجرا کند. اما مشکل اینجا بود که ایران نه مثل لیبی ترکیب قبلیه‌ای داشت نه مثل سوریه زمینه‌ی مذهبی برای ورود جنگجویان بین‌المللی سلفی. پس می‌بایست نیروی روی زمین را جور دیگری می‌ساختند. نیرویی که انگیزه‌اش نه مذهبی است نه قومیتی، بلکه خونخواهی است. برای به حرکت درآوردن چنین نیرویی نیاز به کشته داریم. از هر طرف و به هر طریق و اگر کسی شک داشت باید وقتی که ترامپ گفت اگر کشته‌ها زیاد شود ورود می‌کنم، برطرف می‌شد. به وضوح مسیر را نشان داد: «اگر می‌خواهید وارد شوم باید کشته‌ها زیاد شود». مثل وقتی که در سوریه درست بعد از آنکه اوباما گفت اگر اسد از شیمیایی استفاده کند دخالت نظامی می‌کنم، بلافاصله بعدش شیمیایی زدند و گفتند «بیا! این هم شیمیایی». اینجا هم بعد از حرف ترامپ هم انگیزه وجود داشت هم نیروی عملیاتی برای بالا بردن تعداد کشته‌ها. فراخوان پهلوی هم همراستا با همین هدف تظاهرات را به شب کشاند. از اینجا به بعد کار مشکل نبود: ترکیب بدنه‌ جوان و بی‌تجربه کف خیابان با خشونت و ترسی که آن نیروی عملیاتی ایجاد می‌کرد در واکنش بانیروی امنیتی‌ که با چیزی ناشناخته مواجه شده بود، فاجعه‌ را رقم زد. صحنه‌ای که در آن ایرانیها را می‌کشند تا به بهانه‌ی خونخواهی‌شان بیشتر بکشند. اگر کسی کل صحنه را نمی‌بیند؛ اگر هنوز فکر می‌کند با سلسله رویدادهای ارگانیک سر و کار داشتیم و آنچه درخیابان گذشت بخشی از لجستیک فرود بمب‌ها نبود؛ احتمالا دارد از باورهایش محافظت می‌کند. _علی محمدولی «خروج» https://ble.ir/khorouj

سریال «اهل ایران» مهدویان رو دیدم. اگر اشتباه نکنم حوالی روز بیستم جنگ بود که تریلرش اومد بیرون و اعلام شد به‌زودی پخش می‌شه؛ یعنی احتمالا از همون روزهای اول جنگ فیلم‌برداریش شروع شده و واقعا دست مریزاد داره کارش. سرپرست تیم نویسندگان، یزدانی‌خرمه. شخصیت‌پردازی‌ها خوبه و درومده، دیالوگ‌ها بعضی‌جاها متناسب، بعضی‌جاها کلیشه و شعاری و بعضی‌دیگر خام و ناپخته‌ان. و بیش‌تر از این‌که ایراد از نوشتن باشه، از نوع بیان و بازیه. اکثر بازی‌ها اگزجره نیست و قابل قبوله ولی خب کم‌تجربگی و آماتوربودن بازیگر‌ها به سریال ضربه زده. یزدانی‌خرم و مهدویان همین چند ماه پیش فیلم «نیم‌شب» که درباره‌ی جنگ دوازده‌روزه بود رو ساختند و همین روزها هم در حال اکرانه. یزدانی‌خرم توی مصاحبه‌هاش درباره‌ی اون فیلم گفت که سناریوهای مختلفی رو نوشتن و بررسی کردن و در نهایت به سناریوی نهایی نیم‌شب رسیدن. و من فکر می‌کنم سناریوهای نهایی نشده‌ی اون فیلم، این‌بار با اتفاقات جنگ چهل‌روزه درآمیخته و تبدیل به این سریال شدن. اما فارغ از همه‌ی این حرف‌ها، این دست از آثار هنری بیش‌تر از این‌که از نظر کیفیت بررسی و رتبه‌بندی بشن، ساخت و وجودداشتن‌شونه که مهمه. این فیلم/سریال‌‌ها برای مسابقه‌ و جایزه و جشنواره ساخته نمی‌شن؛ تاریخ شفاهی و زبان گویای اونن. ساخته می‌شن تا زمان رو متوقف کنن و یک برهه از تاریخ رو های‌لایت کنن برای این‌که لابه‌لای صفحات پر اتفاقش گم نشن. کار مهدویان و تیمش، بسیار بسیار بسیار ارزشمند و مهمه. به اندازه‌ی تمام آدم‌هایی که بخشی از سد دفاعی و چرخ‌دنده‌های این جنگ بودند. به اندازه‌ی از خودگذشتی‌های کادردرمان، هلال احمر، شهرداری، آتش‌نشانی و بقیه‌. جمع‌کردن تیم تولید و سریال‌ساختن در حالی که شهر و کشورت داره بمبارون می‌شه جسارت فوق‌العاده‌ای می‌خواد. واقعا دمش گرم. این سریال از پلتفرم شیدا داره پخش می‌شه و توی روبیکا هم می‌تونید رایگان ببینید. اگر رسانه‌ای دارید، درباره‌ش اطلاع رسانی و تبلیغ‌ کنید.

ساعتی پیش برای جمعی خصوصی‌تر گفتم، اینجا هم می‌نویسم. وقتی مذاکرات ایران و آمریکا شروع شد، نظری نوشتم که نه مورد پسند همفکران بود و نه اساسا به آن پرداخته می‌شد. من بدون تعارف در برابر اسراییل و نیروهای آمریکا در منطقه جنگ‌طلبم و از سال‌ها پیش در باب مبانی فلسفی، اجتماعی و اقتصادی این جنگ‌طلبی قلم می‌زنم، برچسب جنگ‌طلبی مقابل امپریالیسم را ننگ نمی‌دانم و به آن افتخار می‌کنم. در آن جایگاه اما، حرف من به عنوان یک سوژه‌ی رادیکالِ ضد آتش‌بس این بود که ایران برای اولین بار در قرن بیست و یکم با آمریکا وارد مذاکره شده (من مذاکرات قبلی را جلسات تسلیم و تنبیه علیه ایران می‌دانم و نه مذاکره، چون ایران هیچگاه موضع برابری در برابر دشمنش نداشت) فلذا امکانِ بالقوه‌ای جهت بهره‌جویی مثبت وجود دارد. بهره‌ی مد نظر چه بود؟ یک کلام: «خارج کردن اسراییل از چرخه‌ی تصمیم‌سازی». و اما به رویداد نادر امروز عنایت کنید: آتش‌بس در لبنان برقرار شد. بدون دخالت نظر اسراییل. سفیر ایران یک ساعت قبل از اعلامیه‌ی ترامپ، خبر آتش‌بس را به متحدانش اعلام کرده‌بود. کابینه‌ی نتانیاهو بعد از اعلام ترامپ، از آتش‌بس مطلع شدند. آتش‌بس لبنان دوام داشته باشد یا نه، نفسِ این میزانسن که اسراییل از معادله خارج مانده در آن، بزرگترین پیروزی دیپلماتیک جمهوری اسلامی است. اگر این خط دنبال شود و اسراییل چه از حیث نظامی و چه از حیث دیپلماسی به حاشیه رانده‌شده، و آمریکا تبعات مادی حضور خود در معادلات خاورمیانه را ببیند، انتهایش هم انزوای اسراییل است، هم خالی شدن منطقه از نیروهای ایالات متحده. _آرشام بهمن نژاد «ماجرا» https://ble.ir/majara1917

‌‌ خواستد مارا دفن کنند، ما.. بذر بودیم :» 🌸 پیشاپیش روز دختر های اصیل ایرونی‌ مبارک. ‌ 🩹@Medadak_ir

تصویر منتخب رقابت ورلد پرس فوتو در سال ۲۰۲۶ از لبنان @hariradeli

توضیحات یک منبع آگاه نزدیک به شعام درباره بازگشایی موقت تنگه هرمز 🔹یک منبع آگاه در گفت‌وگو با فارس ابعاد جدید توافق ایران و آمریکا ذیل آتش‌بس دو هفته‌ای درباره تنگه هرمز را فاش کرد. 🔹به گفته این منبع آگاه از ابتدای طرح آتش‌بس با واسطه‌ پاکستان قرار بود ایران اجازه تردد روزانه تعدادی کشتی را صادر کند. 🔹اما پس از اجرا نشدن آتش‌بس در لبنان و عدم پذیرش تعمیم توافق توقف آتش به حزب‌الله و رژیم صهیونیستی، ایران توافق تردد کشتی‌ها در تنگه را به حالت تعلیق درآورد. 🔹به گفته این منبع آگاه ایران برای تردد شناورها در تنگه هرمز سه شرط تعیین کرد. 🔸۱.کشتی‌ها باید تجاری باشند و تردد کشتی‌های نظامی ممنوع است و نه کشتی‌ها و نه محموله نباید مرتبط با کشورهای متخاصم باشند. 🔸۲. کشتی ها باید از مسیر تعیین شده ایران عبور کنند. 🔸۳. تردد شناورها باید با هماهنگی نیروهای ایرانی مسئول این تردد انجام شود؛ همان‌گونه که سنتکام پیش از آغاز جنگ مدیریت سپاه پاسداران بر تنگه هرمز را تایید کرده بود. 🔹این منبع آگاه تاکید کرد این موضوع به اجرای برخی شروط و شرط آتش بس در لبنان بستگی داشت و اگر موضوع محاصره دریایی ادامه یابد، بعنوان نقض آتش بس تلقی شده و مسیر عبوری تنگه هرمز بسته خواهد شد. @Farsna

در این میان هم باید یک تشر جدی به افرادی زد که توئیت‌های ترامپ یا امثال او را وسط می‌گذارند و با آن به نظام طعنه می‌زنند و ادای مطالبه‌گرها و عقل‌کل‌ها را درمی‌آورند. آدم اگر هیچ‌چیز هم از جنگ و جزئیات آن نداند در این حد باید حالی‌اش شده باشد که از زبان کسی مثل ترامپ جز دروغ درنمی‌آید؛ کسانی که در این حد هم نمی‌فهمند که هرجا را دشمن میزند همان‌جا جبهه خودی است، لیاقت دنبال شدن ندارند. ▪️زهرا ستاری فقیهی | @ZhrFaghihi

این پیام رو فقط در کانال ایتا میذارم. برای این که ببینید دشمن چطور از تفرقه لذت می‌بره و کیف می‌کنه از این که به جون هم بیفتیم. این‌ها استوری‌های همین امشبِ اشکانِ خطیبی در صفحه متعفن و کثیفشه. حواسمون باشه: هیزم‌کش جهنم نشیم!

📣 چرا ترامپ را مرجع خبر می کنید؟! ترامپ هر لحظه موضعی می‌گیرد و سخنی جدید را مطرح می‌کند! خب این از او که معروف‌ترین چهره سیاسی دروغگوی جهان است و به این روحیه افتخار می‌کند بعید نیست! ولی از اینکه دروغ او را برخی در ایران حتی بیش از سخن مسوولین کشور باور کنند جای تعجب است! روی‌ سخن من با کسانی است که براحتی پس از هر ادعای ترامپ شروع به نوشتن می‌کنند! مگر یادمان رفته است که در مقابل ما شیطانی نشسته که هیچ ابایی از دروغ ندارد؟ مصاحبه یکی از اعضای تیم مذاکره ایرانی که گفته بود: «در میان مذاکرات خبر عبور ناوهای آمریکایی از تنگه رسید و آنقدر منتشر شد که تیم ایرانی هم برای اطمینان با فرماندهان تماس گرفتند و معلوم شد اصل خبر دروغ است!» نشان می‌دهد اساسا با یک طراحی رسانه‌ای آشکار طرف هستیم. سخن من اصلا این نیست که نباید از عملکردها سوال کرد ولی اقلا بر این نکته متفق باشیم که طرف مقابل ما دروغگو و شیاد است و برای اثرگذاری بر بازار انرژی از هیچ کاری ابا ندارد! ای کسانی‌ که به دشمن بیش از مسوولان جان بر کف اعتماد دارید! ای کسانی‌ که جمهوری اسلامی را به تنها گذاشتن لبنان متهم کردید! کمی تقوا پیشه کنید! به خدا ضرر ندارد... 📍 @komeilialireza