کاش مادر پدر ها تا سن ۶۰ سالگی ما نامیرا بودن ..

من بعدها ممکنه به خیلی‌ها همسرم رو معرفی کنم ولی راستش یه ذوق آتیش زیرخاکستر هست که باید ببرمش سرخاک بابابزرگام و اونجا بهشون معرفیش کنم .

محبوبم خاک تو سرت، دیگه اومدنت فایده نداره، من تو رو درصورتی دوست داشتم که بابابزرگم از انتخابم تعریف کنه و حالا دیگه اون نیست :)

عزرائیل با وعده دیدن مجدد بابابزرگام میتونه گولم بزنه و در یکی از شادترین صحنه‌های زندگیم جونمو بگیره :)

بچه‌ها من خودم میدونم نالم، باید براشون فاتحه بخونم، دعا کنم، ذکر بگم، قرآن بخونم. حزنمم بالاتر از حزنی که برای آقا و ائمه دارم نیست. دنبال توجیه غمم نیستم و ادعایی هم ندارم. ولی بفهمین که من "دلتنگ"م .

راستش وقتایی که فیلم میدیدم وقتی یه عضو از اون خانواده فوت میکرد یا به هر نحوی ازشون دور میشد میدیدم بعد اون آدم، اون خانواده دیگه مثل سابقش نشد و خیلی مشکلات براشون پیش اومد و به نحوی از درون پاشیده شد حتی اندک، حتی مثل سابق نشد! اما خب نقطه‌ای که خیلی معضلات شروع شد اون نقطه بود . و حالا دارم توی زندگی خودم این ازهم‌پاشیدگی رو میبینم، دقیقا به واسطه فوت بابابزرگم . اون آدمی که حلقه اتصال خیلی آدم‌ها، مسائل به هم بود برای من بابابزرگم بود، و حالا بدون اون تمام این رشته‌اتصال‌ها پنبه شد، سوخت، خاکسترش به‌باد رفت و من فکرمیکنم این خانواده دیگه خانواده سابق نمیشه ..

نمیدونم بقیه هم اینطور هستن یا نه اما من از ترکیب تعدادی از کلمات کنار هم متعجب میشم و انگشت به دهن به اون ترکیب کلمه نگاه میکنم . مثلا هرروز هزار بار توی مغزم از خودم میپرسم یعنی الان مامانم یتیمه ؟ مامانم یتیمه ؟ مامانم یتیمه ؟ و این تکرار پاسخ و سوال هیچ چیزی رو تکراری نمیکنه برام (:

https://eitaa.com/Street_245/20504 :)

من نمیخواستم بره، این کلافم کرده .

مردم بالای سرت فاتحه میخونن و میرن اما من باهات خاطره دارم و خب میدونی که خاطره چیز کمی نیست : )

یکی از دردناك‌ترین ویسایی که گوش دادم این ویس آجی کوچیکم بود .. من یه ابرِ گریونم امشب :)

آدم‌هایی که میون رنج‌هام پیداشون میشه برای من محترم و عزیز هستن :)🤍.