کاش میفهمیدی ذره‌ای برام اهمیت نداری و نداشتی، فقط به سبب ارتباط خویشاوندی برات ذره‌ای احترام قائل بودم که این‌مرتبه بلکل به‌فناش دادی . البته انتظار بیشتر از اینم نمیرفت . و من موندم با کلی حس سربار بودن و تحقیری که خواسته و ناخواسته حواله‌م کردی .

هیچ بدی در حقت نکرده بودم :) ولی متاسفانه سپرده بودنم به تو که خوب مراقب بودی حرصمو دربیاری .

فاتحه میفرستین برای عزیزدلم ؟

راستش باباحجی خاطره‌ای داری که از شدت غم و فشاری که تحمل میکردی چهاردست‌وپا وارد حرم امیرالمومنین شدی، و حالا ما نوه‌هات وقتی درمورد خودمون باهم صحبت میکنیم میبینیم که چقدر برای هممون این محبت به‌ امیرالمومنین رو یادگار مشترك گذاشتی :)

یعنی خدا هرچی اسکله کرده پسردایی ما .

از لحاظ روحی دلم شهریوری رو میخواد که قبل از برگشتنمون از اهواز با باباحجیم عکس گرفتم :)

خیلی مسخرست که مجبوری برای یه‌سفر محض‌احتیاط لباس مشکی با خودت ببری ..

راستش دلم میخواد غمم رو با غم امام‌حسین گره بزنم که تا همیشه یادم باشه و سرد نشه .

باباحجی بسه دیگه برگرد من تازه اومدم ببینمت ..