لَمْ نَرَ الحُسَيْنَ (ع)، وَلَكِنْ رَأَيْنَا أَصْحَابَهُ...

شب های هجر را گذراندیم و زنده ایم ما را به سخت جانی خود این گمان نبود

از شوق شکرخند لبش جان نسپردم؛ شرمنده‌ی جانان، ز گران‌جانی خویشم

أَيْنَ إِخْوَانِيَ الَّذِينَ رَكِبُوا الطَّرِيقَ وَمَضَوْا عَلَى الْحَقِّ؟ أَوَّهْ عَلَى إِخْوَانِيَ الَّذِينَ تَلَوُا الْقُرْآنَ فَأَحْكَمُوهُ، وَتَدَبَّرُوا الْفَرْضَ فَأَقَامُوهُ، أَحْيَوُا السُّنَّةَ، وَأَمَاتُوا الْبِدْعَةَ، دُعُوا لِلْجِهَادِ فَأَجَابُوا، وَوَثِقُوا بِالْقَائِدِ فَاتَّبَعُوهُ.

در جمله‌جهان به چشم دل بنگر بگشای دو دیده چون که بینایی بنگر که جهان به عشق پابرجاست می‌کوش به عشق تا که برجایی - شهید سید علی خامنه‌ای

من نسبت به کودکان و زنان حساسیت خاصی دارم. هیچ‌گاه‌ نمی‌توانم کمترین آسیب و اهانتی را به یک کودک یا یک زن تحمل کنم. بارها به دوستانم گفته‌ام‌ من برای قضاوت میان یک زن و مرد، مناسب نیستم؛ زیرا حتما از زن جانبداری می کنم! و همینطور در مورد کودکان؛ من حتی طاقت این را هم ندارم که در فیلم ببینم کودکی دچار مصیبت می‌شود‌. - کتاب "خون‌ دلی که لعل شد"