لینک دانلود
https://jap.isca.ac.ir/article_76133.html
•┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈•
@OstadRad
23.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
معرفی ترجمه فارسی کتاب کلام و جامعه دکتر فان اس از زبان دکتر سید محمد رضا بهشتی
شیوه استناد آقای فان اس در این اثر بی نظیر است
•┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈•
@OstadRad
14.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
کاهن حسنی؛
ریشه تاریخی سامریان، تفاوت و تمایزها با یهودیان!!
یهودیت دین نیست!!
سامریان کهن ترین دین و مذهب، مناسک و عادات دینی، تاریخ و فرهنگ را داراند و میان تورات سامری با تورات یهودی تفاوت های جدی وجود دارد.!!
•┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈•
@OstadRad
اسلام شناسی پاتریشا کرون و مایکل کوک در بوته نقد
اثر پذیری اسلام از آیین سامری و هاجری
اشاره
پاتریشا کرون و مایکل کوک در کتاب Hagarism : The Making of the Islamic World با ارائه نظریۀ «هاجریسم»، دیدگاه جدیدی را دربارۀ اسلام معرفی کردند که مبتنی بر شکاکیت افراطی به منابع اسلامی و استفادۀ گسترده از منابع غیراسلامی است و مدعیات جدیدی را در آن مطرح کردند که یکی از آنها تأثیرگذاری سامریّت بر پیدایش و توسعۀ اسلام بوده است. آنها بعضی شباهتهای ظاهری میان مفاهیم اسلامی و اصطلاحات مورد استفاده در فرقۀ یهودی سامریّت را دلیل تأثیرپذیری اسلام از این فرقه دانستهاند و مدعی شدهاند بعضی از ریشههای اسلام را در سامریّت باید جست. انتخاب واژۀ «اسلام» به عنوان نامی برای دین جدید، ارتباط مقدس بین حرم و کوه، ماجرای تغییر قبله و شباهت ساختاری بین «امامت» در تشیع و «کهانت» در سامریّت، از مهمترین نکات مورد استناد در این فرضیه هستند. هم چنین مدعی شدهاند که اسلام، خاستگاه هاجری داشته است. این فرضیه میگوید که خاستگاه اصلی اسلام نه در شهرهای مکه و مدینه، بلکه در منطقهای در شمال غربی شبهجزیرۀ عربستان بوده که از نظر تاریخی، بهخصوص در منابع یهودی، محل سکونت هاجریان محسوب میشده است. استناد آنها در این فرضیه نیز بر یکسان بودن مهگرایه (هاجریان) و مسلمانان، تطبیق بعضی نامهای ذکرشده در کتاب مقدس بر اماکن اسلامی و قبلۀ اول بودن پتراست. این مقاله نشان میدهد که دلایل ارائهشده برای این مدعا، هم از جنبۀ فهم متون تاریخی و هم از نظر علتیابی انحراف محراب مساجد اولیه از قبله، دارای استحکام نیستند.
نقد این دو انگاره را بنگرید : https://B2n.ir/f83339 + https://B2n.ir/d67948
•┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈•
@OstadRad
میراث مغفول اردو زبان هندوستان در نقد بخاری
✍️ علی راد
مبارکفوری نویسنده کتاب سیرة الامام البخاری می گوید چون این کتاب را به زبان اردو تالیف کرده است و غالباً اردو زبان ها با دیدگاه عالمان هم زبان خود موافق هستند دوست دارد که دیدگاه ایشان را درباره شخصیت بخاری و کتاب الصحیح او گزارش کند تا با اطمینان خاطر بیش تر پذیرای سخنان او باشند. او در ادامه دیدگاه دانشوران اردو زبان چون عینی حنفی مولف عمدة القاری , ابن عابدین شامی مولف کتاب رد المحتار شرح الدر المختار , محدّث دهلوی حنفی , بحر العلوم الکنوی , ... را گزارش می کند . تعابیر ایشان آکنده از غلو و اغراق درباره بخاری و کتاب الصحیح او هست که بخاری را تا حد معجزه در تاریخ بشر بالا برده اند ( مبارکفوری , عبد السلام , کتاب سیرة الامام البخاری , ج 1 , ص 229 - 231 ) . پرسش این است که چرا عالمان اردو زبان اینگونه به بخاری می نگرند و او را بی بدیل و بی نظیر در میان محدثان معرفی می کنند ؟ ریشه های این غلو و اغراق درباره بخاری در میراث اردو زبان هندوستان را باید در نقدهای کوبنده جریان اهل قرآن و منتقدان دقیق النظر بخاری در هندوستان از جریان های مختلف فکری نواندیش اسلام گرای آن جستجو کرد که عالمان اردو زبان را این چنین به اغراق درباره بخاری واداشت و مبارکفوری نیز متاثر از استادان خود در دام این اغراق گرفتار آمد ؛ این گروه ها به نقد وطرد بخاری اهتمام دارند و در تعمیق شکاف میان فرقه های اسلامی هندوستان اثر گذار هستند . برای نمونه مولوی عمر کریم حنفی بتونی کتاب « الجرح علی البخاری » را تالیف نمود و در آن بخاری و کتابش الجامع الصحیح را به سخره گرفت. شیخ ابوالقاسم سیف بنارسی ( م۱۳۶۹ ھ) کتاب « الکوثر الجاری فی جواب الجرح علی البخاری» مشهور به « حل مشکلات البخاری» را در چهار جلد به زبان اردو در پاسخ به این کتاب تالیف کرد.
بایسته است میراث اردو زبان در مسئله نقد و دفاع از بخاری به مثابه یک شاخه و جریان فکری مستقل به عربی - فارسی ترجمه , بازخوانی , تحلیل و ارزیابی قرار بگیرد , پایان نامه , مقالات و کتاب های متعددی از سوی حوزویان و دانشگاهیان در این عرصه نگاشته شود .
•┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈•
@OstadRad
درنگی در حدیث « قوله مرآة المومن » منسوب به امام حسین (ع)
✍️علی راد
متن حدیث :
و قال علیه السلام : إن المؤمن اتخذ الله عصمته, و قوله مرآته، فمرة ينظر في نعت المؤمنين وتارة ينظر في وصف المتجبرين، فهو منه في لطائف, ومن نفسه في تعارف, ومن فطنته في يقين, ومن قدسه على تمكين ( تحف العقول ص 248, بحار الأنوار ج 75 ص 119 ) .
معنا و آموزه :
از اوصاف مومنان راستین رشد یافته چنین است که خدای را تکیه گاه خود از گزندها و لغزش ها قرار دهند و گفتارش در قرآن را آینه فرا روی خود نهند که در آیات اوصاف خداوند از مومنان راست کیش را بنگرند و در اوصاف گردنکشان از فراعنه و نمرودیان درنگ کند و در این آیات و آینه گفتار خداوند بسی نکته ها ی ناب و گوهرهای درخشان دریابد و در بازتاب آن آینه خود را بشناسد و از فراست آن به یقین رسد و بر پیراستگی و رهایی از هر پلیدی توانا گردد . روایت بر نقش قرآن در تزکیه نفس مومن تاکید دارد و ظاهر آن بر کفایت قرآن محوری در فرایند سلوک معنوی دلالت دارد . البته تردیدی در نقش قرآن در اعتلای معنوی مومنان نیست و این مهم هماره مورد تاکید در سنّت نبوی و عترت ایشان بوده است اما سخن در کفایت قرآن و چگونگی تبیین و درک خود بایسته آن است که ظاهر متن روایت بر آن دلالت دارد .
ارزیابی :
فارغ از ارسال در سند و آسیب اعتبار کتاب تحف العقول به عنوان کهن ترین مصدر این حدیث و تفرد آن در انتساب این متن به امام , در متن روایت انگاره ها , مفاهیم و مصطلحاتی چون لطائف , تعارف , قدسه , .. به کار رفته است که در قرن نخست کاربرد آنها دشوار یاب است و بسیار به متون عرفانی قرن چهارم شباهت دارد ؛ سبک و اسلوب بیانی روایت نیز به متون عرفانی مسجع متاخر از قرن اول هجری نزدیک تر است . هر چند ممکن است گفته شود ظاهر متن روایت در مقام انحصار رشد معنوی به قرآن نیست اما اشارتی به نقش دیگر مولفه های موثر در تعالی و اعتلای جایگاه مومن و زدودن موانع مسیر معنویت چون ولایت مداری ندارد و به تعبیری قرآن بسنده است و به آموزه ولایت محوری در اندیشه شیعی و نقش مهم آن در تعالی معنوی مومنان اشارتی ندارد . و الله العالم .
•┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈•
@OstadRad