_

قسم به وعده شیرین م‍َن یَمُت یَرَنی که ایستاده بمیرم به احترامِ علی!

در جایی که کلمات شکست می خورند گل ها قدرت بیان هزاران احساس را دارند . . . (:

زمین خوردم آقا!

خدا رو چه دیدی؛ شاید پر گرفتیم شاید خنده هامونو از سر گرفتیم ...

سجده‌ی طولانیم از دین و ایمانم که نیست عکسِ تو در جانمازم هست، هی میبوسمش:)

:)

تو نگاهم کردی و من گناه کردم؛ گفتی توبه کن، نکردم! خنـدیـدم و شکر نگفتم؛ سـالم بودم و سجده نکردم؛ اما بعد از هر قطره اشکم شکایت کردم ... بـاز هم نگاهم کردی و خندیدی:) ناشکرتر از من نیافریدی؛ نه؟

شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد ‌‌...

دیر کن، اما بیا! فقط وقتی که آمدی مرا بردار و برو من از نرسیدن ها لبریزم . . .