قول دادم به کسی غیر تو عادت نکنم از غم انگیزی این عشق شکایت نکنم عشق یعنی که تو از آن کسی باشی و من عاشقت باشم و احساس حماقت نکنم چه غمی بیشتر از این که تو جایی باشی بشود دور و برت باشم و جرأت نکنم عشق تو از ته دل عمر مرا نفرین کرد بی تو یک روز نیامد که دعایت نکنم بی تو باران بزند خیس ترین رهگذرم تا به صد خاطره با چتر خیانت نکنم بی تو با خاطره‌ات هم سرِ دعوا دارم قول دادم به کسی غیر تو عادت نکنم!

یه وقتایی آدم دلش واسه هیچکی تنگ نمیشه؛ جز واسه خودِ قدیمیش!

هر کسی از یار چیزی خواست هنگام وصال من به محض دیدنِ او خاطرش را خواستم:)

دلتنگِ حرمتم؛ به کی بگم؟! دردامو به تو نگم به کی بگم؟!

فقط حسین'ع' می‌تواند با دعایش معادلات هستی را بهم بزند:)

_

گاهی وقتا با یه چیزای خیلی کوچیک میشه دل بقیه رو شاد کرد؛ همینا میشه محبت و دلگرمی . . . خودمونو از بقیه دریغ نکنیم:)

تا زمانی که به خدا نزدیک بمانید شغلتان، شخصی که با او ازدواج می‌کنید، جایی که زندگی می‌کنید، هر کاری که انجام می‌دهید، همه و همه به درستی پیش خواهد رفت؛ نگران نباشید...

و شاید ما را‌ در پسِ‌ این‌ ‹ دوری‌ › دیداریست!

حسین جان! وقتی آخرین نگاهو به گنبدت انداختم بهت گفتم که زیارت آخرم نباشه؛ اما اگه قرار نبود دیگه زنده باشم و بیام تو بیا . . .💔