وقتی تو نیستی پروانه های تو دلم می‌میرن، امید هام خاموش میشن، گلهای قلبم خشک میشن، دیگه آسمون آبی نیست، ماه ناقصه، ستاره‌ها چشمک نمی‌زنن، خیابونا قشنگ نیستن، آیس کافی ها خوشمزه نیستن و خودم سر جایِ خودم نیستم!

گاه می اندیشم، خبر مرگِ مرا با تو چه کس میگوید؟

ظلم شب را شانه‌ی دلدار می‌باید که نیست...

شازده کوچولو: هرکی که دوستت داره برمیگرده؟ روباه: نه! هرکسی پشیمون بشه برمیگرده؛ کسی که دوستت داره میمونه!

_

زندگی توی خونه‌های قدیمی یه جور دیگه‌ای به آدم مزه میدن؛ وقتی خورشید از لای برگای درخت انارِ وسط حیاط روی گلیم های دستبافت اتاق میتابه زندگی جریان پیدا می‌کنه، عشق جاری میشه و امید جوونه می‌زنه... من تا ابد عاشقِ زندگی توی همچین خونه هایی ام!:)

هر چقدر سنت بالاتر می‌ره، می‌فهمی اصلا مهم نیست که کی زمان طولانی تریه که تورو می‌شناسه، بلکه مهم اینه که کی تورو واقعا می‌بینه، می‌شنوه، می‌فهمه، حمایت می‌کنه و بهت احساس دوست داشته شدن می‌ده.

تو را من دیده‌ام با او، بماند حال و احوالم.. به هم می‌آمدید اما، تو سهم قلب من بودی!

صدات که کردم؛ گفتی همه چیو دیدم:)))