چه زیبا فرمودند: «استعداد، نعمت الهی است و ما بابت شکوفایی تک‌تک آن‌ها بازخواست خواهیم شد!» گیرایی موسیقی‌ات بالاست، هوش سمعی داری استعداد موسیقی و ملودیگرام داری میتونی بشی یکی مث انتظامی، صدتا سرود بسازی برای اسلام و اهل‌بیت و انقلاب و ایمان ولی رفتی داری هوافضا میخونی؟ رفتی شدی پرستار؟ یا شدی معلم؟ باید جواب بدی به شخص خدا.. بخاطر مصرف نکردن درست استعدادت و پرداختن به کاری که شاید به ظاهر پول داره ولی اصلاً مطابق علاقه و استعدادت نیس [ @ruzefekr ±∞ ]

زمستان سال ۱۳۷۶ بود، کلاس دوم راهنمایی بودم، در مدرسه‌ای که مدیر به‌اصطلاح خوش‌فکری داشت‌که در اواسط سال تحصیلی اومده بودن بر اساس نمره‌ی امتحانات، انضباط و کارنامه‌ی شبانه‌ای هر شب که توسط والدین پر می‌شد (که در اون مثلاً ساعت خواب بعد از ساعت ۹ تخلف محسوب می‌شد) به دانش‌آموز درجه و رتبه می‌دادند، به این صورت که دانش‌آموز عالی و درس‌خون و پسر خوب می‌شد (ساعی) دانش‌آموزی که مستعد بود و محتاج به تلاشی بیش‌تر می‌شد (کوشا) و زباله‌های مدرسه هم می‌شدند (غافل) پس چی شد؟به‌ترتیب شأنیت: ساعی، کوشا، غافل. پس از تعیین سطح توسط شورای مدرسه شما کارت خودت رو باید به جلوی لباست با سنجاق وصل می‌کردی و اگر جوری قرار می‌گرفت که دیده نمی‌شد تخلف محسوب می‌شد، مثل پلاک ماشین، حالا شما حساب کنید نوجوونی که عرض شونش ۴۵ سانته یک کارت پرس‌شده‌ی مثلا ً ۱۸ سانتی رو روی سینه‌ش که سطح و شأن اجتماعی‌ش رو نشون می‌داد باید نگه میداشت. من توی درجه‌بندی توی دسته‌ی (غافل) قرار گرفتم. روزهای اول خیلی باهاش کلنجار رفتم تا دیده نشه، مثلاً پشت کارت غافل کارت دانش‌آموزی‌م رو می‌ذاشتم و می‌چرخوندمش به سمت کارت دانش‌آموزی‌ تا کم‌تر آبروریزی بشه که اینجا هم با برخورد خشن ناظم مواجه می‌شدم که چرا کارتت پیدا نیست. چند هفته گذشت دیدم نمی‌شه، باید خودم‌ رو ازین ذلت نجات بدم، با کلی تلاش و زود خوابیدن و چند امتحان نمره بالاتر گرفتن شایسته‌ی درجه‌ی کوشا شده بودم که وقتی رفتم برای تعویض کارت کسی پاسخگو نبود، متوجه شدم که سیاست عوض شده. رتبه‌بندی این‌جوری شده بود به ترتیب از عالی به نازل،(ممتاز)(ساعی)(کوشا) این‌جوری عملاً همون غافل محسوب می‌شدم. این خاطرات رو مدت‌ها بود می‌خواستم بگم، یک بار یادمه توی مدرسه دارالفنون، دوستانی از آموزش و پرورش محبت کرده بودند و برای من نکوداشتی گرفته بودند. با لوح کاغذ aA و از من خواستن که بیام بالا و صحبت کنم، من حوصله نداشتم ولی برای اینکه نگن متکبری رفتم، اونجا گفتم زمانی که من بچه بودم و به مدرسه می‌رفتم هیچ احساس احترامی دریافت نمی‌کردم، از دم در مدرسه که وارد می‌شدم در، سطل اشغال، تخته سیاه، میزها، معلم، دانش‌آموزها، همه و همه بهم با زبون بی‌زبون می‌گفتن خاک بر سرت کنن، ریاضی بلد نیستی، زبانت خوب نیست، دیکته بلد نیستی. اما هیچ وقت کسی نیومد بگه چقدر خوب طراحی می‌کنی، حتی معلم هنر. حالا شماها هر چی به من بگید استاد، هنرمند، فلان و چنان، من همون حرفای بچیگیم‌رو باور دارم، همون خاک بر سرت رو. آدم‌ها در کودکی همان آ‌دم‌های بزرگسالی‌ان، با تجربه‌ی کم‌تر، وقتی در اول دوران حیات، من رو به اسمی بخوانی من با همون اسم خودم‌ می‌شناسم. حسن روح الامین | ۱۷ شهریور ۱۴۰۳

چه زیبا فرمودند: «استعداد، نعمت الهی است و ما بابت شکوفایی تک‌تک آن‌ها بازخواست خواهیم شد!» گیرایی موسیقی‌ات بالاست، هوش سمعی داری استعداد موسیقی و ملودیگرام داری میتونی بشی یکی مث انتظامی، صدتا سرود بسازی برای اسلام و اهل‌بیت و انقلاب و ایمان ولی رفتی داری هوافضا میخونی؟ رفتی شدی پرستار؟ یا شدی معلم؟ باید جواب بدی به شخص خدا.. بخاطر مصرف نکردن درست استعدادت و پرداختن به کاری که شاید به ظاهر پول داره ولی اصلاً مطابق علاقه و استعدادت نیس [ @ruzefekr ±∞ ]

نيمى از زندگى مان ميشود صرفِ اينكه به آدمهاى ديگر ثابت كنيم، ما چقدر خوشبختيم... به آدمهايى كه شايد خوشبختى برايشان تعريفِ ديگرى دارد حتى اگر واقعاً هم خوشبخت باشيم، اما همين خودنمايى، ما را تبديل ميكند به بدبخت ترين آدمِ روى زمين! غذايى اگر جلويمان ميگذارند، قبل از لذت بردن از غذا، ترجيح ميدهيم آن را به رخِ ديگران بكشيم... سفرى اگر ميرويم، ترجيحمان اين است كه بگوييم، ما آمديم به بهترين نقطه ى روى زمين،تو بمان همان جهنم هميشگى... واردِ رابطه اگر ميشويم،عالم و آدم را با خبر ميكنيم، كه ببينيد چقدر خاطرِ من را ميخواهد، تو اما بمان در همان پيله ى تنهايى ات... ما لذت بردن را پاك فراموش كرده ايم مسيرى را ميرويم كه خطِ پايان ندارد، فقط ميرويم كه از بقيه جا نمانيم!

امشب در سر شوری دارم امشب در دل نوری دارم باز امشب در اوج آسمانم باشد رازی با ستارگانم . محمد اصفهانی غوغای ستارگان . #شنود 📱@paaragraf

👌اگه بگن یکی از بهترین تک بیت شعر های فارسی ... . 📍یکی از حجره های صحن آزادی حرم مطهر

📍از خلوتی راه سعادت نهراسید امام علی (ع) نهج البلاغه. خطبه ۲۰۱ . #نهج‌البلاغه . 📱@paaragraf

ما دیگران را دیر می شناسیم، خودمان را دیرتر... #نادر_ابراهیمی . #کتابگرافی . . 📱@paaragraf

چگونه بال زنم تا به ناكجا كه تویی بلند می‌پرم اما، نه آن هوا كه تویی تمام طول خط از نقطه‌ی كه پر شده است از ابتدا كه تویی تا به انتها كه تویی ضمیرها بدل اسم اعظم‌اند همه از او و ما كه منم تا من و شما كه تویی تویی جواب سوال قدیم بود و نبود چنان‌چه پاسخ هر چون و هر چرا كه تویی به عشق معنی پیچیده داده‌ای و به زن قدیم تازه و بی‌مرز بسته تا كه تویی به رغم خار مغیلان نه مرد نیم رهم از این سفر همه پایان آن خوشا كه تویی جدا از این من و ما و رها ز چون و چرا کسی نشسته در آن‌سوی ماجرا كه تویی نهادم آینه‌ای پیش روی آینه‌ات جهان پر از تو و من شد پر از خدا كه تویی تمام شعر مرا هم ز عشق دم زده ای نوشته‌ها كه تویی، نانوشته‌ها كه تویی... ♾ @binahayat_ir

📍این جامعه لجنه . . 📪@beheshtium_ir 🎞@paaragraf . .

📍اوباید مارا ببیند آیت الله جوادی آملی . . 📱@paaragraf

کیفیت اصلی