"پاراگراف"
اینجا همه میدوئن که زنده بمونن هیچ کس نمیدوئه که زندگی کنه
هر چی بیشتر به خودم نگاه میکنم
بیشتر متوجه این موضوع میشم
📍مردم بر اسباب ظاهری تکیه دارند
به همین جهت با وجود اسباب دلخوش
میشوند زیرا گمان میکنند اگر دکتر نرفته
باشند ،شفا نمی یابند .مانند شخص مقروضی
که تا وام نگرفته ،دائما در تب تاب است
و به محض اینکه وام میگیرد،آرامش پیدا میکند،
اما خداوند میفرماید به من دلخوش باشید و بر من توکل کنید که نجات و سعادت حقیقی در توکل بر من است
🗞توکل .ص۳۶
#کتاب
از چک کردن مدام اخبار چیزی در نمیاد
بشین کتاب بخون ، بشین بنویس ، برو سینما ، رو توسعه خودت کار کن
درست عزاداریم و شرایط اصلا خوب نیست ولی نباید که همش منفعل بشینیم
سلام وقت بخیر ببخشید اشکال نداره بعضی پیامای کانالتون رو توی کانال ۳۵ نفریم بزارم؟؟؟ بعد لینک کانال خودم رو زیرش قرار بدم؟ اون پیامایی که مذهبی هست
.
من خودم از کتابهای مختلف بر میدارم
بفرمایید
"پاراگراف"
ما چه کنیم که از روزمرگی خارج شویم بگید ، شاید به دردمون خورد گزیده شو منتشر میکنم
دونستن اینکه ادم چطوری از روزمرگی خارج بشه شاید به ساعت ها مطالعه و کلاس و درس و بحث نیاز باشه ولی یه نکته ای که خودم تازه پیداش کردم و خیلی کمکم کرده خوب نگاه کردنه با دقت نگاه کردن و عجولانه رد نشدن بنظرم بینایی درواقع دیدن همراه تامل هم خیلی کیف داره هم خیلی چیزا رو برای خود فرد روشن میکنه
دیدن اسمون و عظمتش، دیدن تلاش ادم ها، دیدن نشونه های خدا ، نعمت ها ،موجودات حتی دیدن چیز هایی که از دست دادیم
قصدم این نبود ایه ای بگم ولی یکهو یاده ایه شریف فباای الا ربکما تکذبان افتادم
"پاراگراف"
دونستن اینکه ادم چطوری از روزمرگی خارج بشه شاید به ساعت ها مطالعه و کلاس و درس و بحث نیاز باشه ولی
چقدر جالب
باید بین خواب و کار و خوراک مون یک کارایی هم بکنیم که یا خودمون رشد کنیم یا جامعه ،
زندگی مون نباید نباتی باشه
هدایت شده از توابین | سید مصطفی موسوی
وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلاّ ما كَشَفْتَ
و هیچ اندوهی برطرف نشود مگر تو آن را از دل برانی.
-دعای هفتم صحیفه سجادیه
@ir_tavabin
"پاراگراف"
فرمانده گردانمون بود ، خدارحمتش کنه؛ شهید شد ، میگفت اگه تو یه شهر همه دنبال منافع خودشون باشن اون شهر میشه جنگل ! هرکسی چنگ میندازه تو سفره بغل دستیش برای یه لقمه بیشتر ! میگفت اما جبهه برعکسه، هرکی بیاد توش باید اول ساک منافعش رو بزاره زمین و جونش رو بگیره کف دستش. برای همین جبهه عین یه باغ ، پرنده درست میکرد ، این پرنده ها هم با این سنگرها یه بهشت ساخته بودن،وقتی داشت شهید میشد گفت: این دنیای جنگلی بمونه دست اهلشُ، این بهشتِ باصفا هم مفتِ چنگِ ما !
اینُ گفتُ چشماش رو بست ...
جنازه ش هم همونجا موند ،
زیر اون آتیش ،
جنازه خیلی ها جاموند ...
خداحافظ رفیق