کاش این هوش مصنوعی پاشو از گلیمش دراز تر نکنه .

' درود بر زیباترین روز دنیا '

بعضی حرفا تا ناکجا آباد زندگی تو دل آدم می‌مونه طوری که یه روزی یه جایی میشینی و زانوی غم بغل میگیری که پس کی میرسه اون روزی که منم لب به صحبت باز کنم؟

﹙تولدت مبارک دوست‌داشتنی ترین ، مهربون ترین ، واقعی ترین ، قشنگ ترین ، رفیق ترین ، عزیزترین عزیز دنیا﹚

' برای دیروز و امروز و حتی فردا متاسفم '

آرزوهام زیر آوار تفکرات پوچ و تصمیمات بیهوده آدمای دیگه دارن له میشن سخته تو این در به دری و آوارگی، پایبندی و تعهد ولی بار اول/دوم نیست . جهت یاد آوری برای خود خسته تر از اسفندم مینویسم که تو همیشه از پس سخت ترین ها بر اومدی ، از دره ها بیرون اومدی و روزی قله هارو هم فتح میکنی . خسته نشو همون کار همیشگی و انجام بده ادامه بده ...

نمیدونم چرا خبری نیست .

مثلا همین کافیه واسه داشتن حسرت .

از هیاهوی بسیار این روزگار پناه بر خلوت ساکت خویش

' به وقت پنج ترین پنجِ پنج دنیا '

برای امروز می‌خوام آرزو کنم تا در تاریخ ششمین روز از ماه ششم سال هزار و چهارصد و شش که به عقب برمیگردم بهش رسیده باشم . به امید اون روز* !

گریه کنی، اگر که آفتاب را ندیده ای ستاره را هم نخواهی دید .