eitaa logo
پاسـداران | ابوذر منتظرالقائم
53 دنبال‌کننده
38 عکس
13 ویدیو
4 فایل
نوشته های یک ابربدهکار انقلاب اسلامی علاقمند به مطالعات راهبردی
مشاهده در ایتا
دانلود
6- از هرطرف -حتی با نگاه راه‌کنشی- که به معرکه سلاح هسته‌ای فکر می‌کنی، فقط حس تمسخر به تو دست می دهد. عزیزم! شما که نباید سلاح هسته‌ای را در تهران -که هیچ، در مثلا کرمانشاه ! -منفجر کنی که موجش رژیم صهیونیستی را بگیرد! قاعدتا باید بمب را به نحوی آن‌جا بفرستی. شما که مدعی برتری فن‌آورانه‌ی رژیم صهیونیستی شده‌ای و بجای توجه به واقعیات چشمگیر صحنه‌ی نبرد، سانسور سنگین رژیم صهیونیستی، تو را به ورطه‌ی انکار دستاورد نبرد موشکی ایران انداخته، شمایی که برخی نقاط ضعف کاملا قابل اصلاح در بحران حفاظت اطلاعات (ضد ترور) و همچنین ساختار پدافندی خودمان را، «برتری نظامی رژیم» تعبیر کردی، بگو ببینم با کدام برتری تکنولوژیک، می‌خواهی این بمب اتمی‌ات را بالای سر رژیم ببری؟ هواپیما یا موشکی داری که از وضعیت امروز ما برتر باشد تا لااقل خودت، دیگر توان آن برای ورود به فضای دفاعی رژیم را انکار نکنی؟! دیگر من در مورد کشته شدن فلسطینی‌ها سئوال ندارم، در حالی‌که رهبری حتی موقعی که سلاح موشکی ما علیه رژیم در غزه بکارگیری شد، بشدت تاکید داشتند که از بچه‌های حماس کسی آسیب نبیند. 7- جالب نیست؟ دوستانی که مثل اصلاح‌طلب‌ها، حتی در مورد به‌کارگیری سلاح موشکی متعارف ما، دست‌به ‌عصا بودند و شعار تله‌ی انتقام سر می‌دادند، دوستانی که زمینه‌ساز صبر پوچ راهبردی -از زمان حملات آمریکا به واحد‌های دریایی ما در خلیج فارس تا حمله اسراییل به مقر ایران در پایگاه T4 سوریه تا حملات تلافی‌جویانه‌ی ما در نبرد 12 روزه- بودند، آنها که از عدم تاب‌آوری داخلی حتی در موضوع حجاب حرف می‌زدند - و می‌زنند!-، حالا امروز پیش‌قراول ادعای ضرورت تولید سلاح هسته‌ای شده‌اند. اخوی! برفرض که بمب اتم اول را، تو به اسراییل زدی! اسراییل با شلیک اولین پاسخ اتمی – که در تئوری تو، قول داده فقط یک دانه جواب بدهد- امثال تو رابه لاک عدم شلیک گلوله‌ی بعدی فرو نمی برد؟! این ماجرا کمی زیادی بودار است! چطور شده که ژست این تیپ دوستان، ناگهان تهاجمی شده؟ عقل و هوش‌شان به‌جا آمده یا مسئله جالب‌تری درجریان است؟ شاید این، روشی جدیدتر است که با تظاهر تهاجمی، یک عقب‌نشینی را برنامه ریزی کنند؟ شاید هدف، آن است که به همه بگوییم که بدون بمب اتمی نباید با اسراییل مواجه شویم و حالا که نداریم، پس مواجهه موقوف! این یعنی ژستی «انقلابی‌تر ازرهبر» بگیریم و در واقع، زیر عبای تزویر، مخفی شویم؟! رهبری می‌گوید منابع تنفسی و انرژی رژیم را مثل یمن ببندید، آنوقت آقایان در مورد سلاح هسته‌ای و ضرورت مجبورکردن وی به آن فریاد می‌زنند! آهای! یمن مگر به اسرائیل بمب اتمی زده؟ شما که خیلی این‌کاره‌ای، برو آن کار را بکن، مردش نیستی؟! پس حرف هم نزن! 8- و حالا، یک لحظه فکر کنید که رهبری معظم انقلاب، فتوای خود را به کناری بگذارند. از فردا، چه وضعیتی برای سایر فتاوای رهبری پیش می آید؟! قبل از اینکه رهبری فتوایی عوض کنند، میدان ورّاجی در مورد همه فتواهای دیگر باز می‌شود. «بی‌حجابی حرام شرعی و سیاسی است!» نه، مصلحت این نیست. «واگذاری جزایر سه گانه حرام و خط قرمز است!» نه، مصلحت چیز دیگری است. «زن با زن نباید ازدواج کند!» نه، مصلحت این نیست... و هرچه فساد و حرام است، از مصلحت اندیشی دوستان فاقد ولایت، حلال -بلکه واجب!- می‌شود. آقاجان، بگذارید حریم تشخیص مصلحت نظام، همان‌گونه که قانون اساسی اراده کرده است، حریم امامت باقی بماند، که در غیر این‌صورت، حریمی برجا نخواهد ماند. 9- اگر سلاح اتمی در جنگ وجودی هم بازدارندگی تولید می‌کرد، آمریکا به نمایندگی از کل نظام سلطه، در روز دوازدهم، از ایران درخواست آتش‌بس نمی‌کرد و همراه با انگلیس و فرانسه و بقیه دوستان، از این برگ برنده -لااقل در شکل تهدید-، استفاده می‌کردند تا ایران را تسلیم کنند. و در کلام آخر، بگویم که از نظر من، تئوری ضرورت سلاح هسته‌ای اتمی، همان‌جا پخت‌و‌پز شده که در نامه‌ی رفسنجانی به حضرت امام ره -در طلب جام زهر- کلید خورد. معتقدم که خط «بمب‌طلبی»، خط مشترک جریان سازش است، نه خط انقلابی و تهاجمی! آنهایی که در رویکردهای تهاجمی صادق‌اند، می‌دانند که ای‌بسا عرصه تهاجمی، که در برخی از آن‌ها سست – مانند ورزش – شده‌ایم و برخی دیگر را «خلاف تدبیر رهبری» هرگز فعال نکرده‌ایم – مثل جنگ تجارت و مثلا دریانوردی و انرژی– مثل آن‌چه که یمن در آن فعال است. بمباران، به تنهایی اگر کسی را در جنگی پیروز می‌کرد، هیلتر را با آن برتری هوایی‌اش-که لندن را جوری زد که خانه‌های ویران را دوبار بمب انداخت-موفق می‌نمود. صرف موشک‌باران عادی و بارانی، نه ایران را پیروز می کند و نه بمب‌های اسراییل و آمریکا، عامل برتری آنها بر ما است. عوامل تفوق، جای دیگری است... ادامه: https://eitaa.com/Pasdaran_Channel/47
همان‌جا که رژیم تلاش کرد آن‌جا برود، ولی کسی به او خوش‌آمد نگفت. همان‌جا که با فشار به آن، به‌دنبال خلع سلاح مقاومت و حشد است... راستی، مگر این دو سلاح اتمی دارند؟! نقطه اثر دشمن، فشار روی امنیت و البته تاب‌آوری داخلی با استفاده از احزاب، رسانه ها و سیاسیون خائن است، نه -به قول یمنی‌ها-، ستون‌های دود و شعله‌های قرمز و رنگی! 10- و حالا پس از طرح مباحث قبلی، فرصت برای طرح موضوع اصلی فراهم است: درحالی‌که همه تاکید می‌کنند که تک اصلی در جنگ 12 روزه، اصلا نظامی نبود و برنامه اصلی دشمن، کلیدزدن یک کودتا از داخل بود، درحالی‌که همه می‌دانند که سلاح و بمب‌باران و موشک و پهپاد در جنگ 12 روزه با دو کارکرد الف: ترور و ب: نمایش بکارگیری شد، چه‌طور در مورد استفاده‌ی راهبردی از سلاح-آن‌هم اتمی- در معرکه‌ی جنگ وجودی حرف می زنند؟ چرا چیزهایی که عیان است را انکار کرده و در پسِ انکار، -باعذرخواهی- پرت و پلا به‌بافیم؟ واقعا لازم است که مثلاً یادآوری کنیم که «زدنِ ساختمان صداوسیما و زندان اوین، دخالتی در جنگ سخت ندارد و فروریختن نصف یک ساختمان در سپاه استان تهران و البرز تاثیری در معادلات موشکی و پدافندی نمی‌گذارد»؟!، و «انفجار در یگان ویژه یا اطلاعات پلیس، فقط مربوط به تضعیف سازمان پادکودتا است، نه جنگ سخت»؟! اگر دشمن رویکرد جنگ نیمه‌سخت را در پیش بگیرد – که بارها نشان داده متخصص آن است-، نقش سلاح اتمی در این میان چیست؟ نگاهی به براندازی شوروری در دهه 70 کنید. مگر در این معرکه‌ی جنگ وجودی، تعداد بمب اتم شوروری از آمریکا بیشتر نبود؟ کدام موازنه‌ی اتمی، شوروری را از فروپاشی و تکه‌تکه شدن نجات داد؟ روشن است که آن‌چه در ایران مورد تهدید دشمن است، نقاط ضعف ما است. شما بانک سپه را با موازنه اتمی از هک شدن نجات نمی‌دهید. شما نمی‌توانید کودتاگر و خرابکار خیابانی را با تهدید اتمی متوقف کنید. شما نمی‌توانید بقول خودتان ناترازی در آب و گاز را با بمب اتم برطرف کنید. اگر «ساخت درونی قدرت» در جمهوری اسلامی ایران استحکام داشته باشد، کودتا -و تمرکز دشمن بر فعال‌سازی ظرفیت‌های درونی مناقشه با رفتارهایی مثل «نشان دادن پارچ آب»-، از بین می‌رود. قرار بود که شما به دشمن سطل آب نشان دهید، ولی حالا او نه سلاح اتمی، بلکه پارچ آب روبروی‌تان گذارده! و حالا شما دم از نیاز به سلاح اتمی برای پاسخ می‌زنید؟! خائن‌های خیابانی را با سازماندهی امنیت محله‌محور متوقف کنید که بسیج مستضعفین، از هزاران بمب اتمی و بزرگ‌تر از آن، قوی‌تر است، که ما نه مقهور تکنولوژی غرب و یا خون‌ریزی و جنایت آنها، بلکه مقهور ول‌انگاری حفاظتی، مخابراتی، مرزی، رسانه ای و فساد فرهنگی اخلاقی و ضعف قوه حکمرانی خصوصاً در حوزه امنیت داخلی هستیم، چیزی که اگر برطرف شود، بسیاری از مخالفان را موافق خواهد کرد، که حتی ضدانقلاب هم از حاکمیت ضعیف داخلی چندش‌اش می‌شود، وای به حال خودمان! ادامه: https://eitaa.com/Pasdaran_Channel/48
11- فریادهای امام امت را فراموش کردیم؛ همه‌ی فریادها را. و مخصوصاً آنجا که: «هسته‌ای بهانه است! دروغ است! مسئله، اصل نظام جمهوری اسلامی و بلکه مسئله، ایران قوی است»؛ و نرفتیم فیلم برخورد انتحاری ضعیف پهپاد هرون با گنبد روی راکتور خنداب اراک را؛ در حالی ببینیم که اصلا زیر آن گنبد، الان سال‌هاست که چیزی جز بتن‌های آقای صالحی و ظریف و روحانی در قلب کالاندریا نیست! نفهمیدیم که زدن سولاخ! هواکش‌های فردو، تاثیری روی نظام غنی‌سازی ما نداشته و نفهمیدیم که عراقچی اشتباه می‌کند که به دشمن می‌گوید «آن‌جا همه چیز خراب شده و ما دسترسی نداریم»، چون هنوز دارد به طرف غربی، حساب پس می‌دهد و برای همین، صحبت از اجازه برای ورود به سایر اماکن تخریب‌نشده هست! انگار‌نه‌انگار، که آژانس خیانتی چیزی کرده. پس، شلیک به مراکز هسته‌ای، فقط فریاد بلندتر دشمن بود که "آهای پس چرا کودتا نمی کنید!" و هم‌چنین، ترساندن جمهوری اسلامی از تبعات اصرار بر شلیک موشک متعارف؛ تا برای پذیرش عدم شلیک پس از جنگ دوازده روزه، دست برخی برای اعمال فشار داخلی برای پذیرش تسلیم و تحمیل آتش‌بس بازتر شود. 12- و در بند دوازدهم، یک کلمه: «دستِ پر ِ ایران، چشم دشمن را کور و کمرش را خم و او را چسب‌به‌زمین کرد»، اما به دلِ برخی در داخل ننشست! و کوردلی، بد دردی و ام‌الامراض است؛ که عقل را هم کور می‌کند که بفهمد آقاجان، ما درگیر «کودتا» بودیم، نبرد «نیمه سخت»، نه «اشغال زمین» در جنگ «سخت». نبرد ژئواستراتژیک در جریان نبود. نبرد، برای سرنگونی نظام سیاسی، می‌تواند آغشته به بکارگیری تجهیزات نظامی هم باشد، اما ماهیت کودتا دارد؛ که سلاح نظامی اتمی در آن، فاقد هر نقشی -جز فریب ذهن- است! برویم و امنیت داخلی و حکمرانی مسلط را احیا کنیم که راهکار کور کردن طمع رژیم به نبرد وجودی، آن است. حالا، از امثال بنده چه بر می‌آید، جز گفتن و نوشتن و قلم به دست گرفتن؟ لایحه حجاب را به حقلوم امت نبردید؟ فضای مجازی را رها نکردید؟ امنیت محله‌محور بسیج را از بین نبردید؟ و ای‌بسا کارهای دیگر که کردید و نکردید. ما که گفتیم؛ خودتان می دانید. فردا باز بگویید «فلانی اصلا تو کیسینجر!» کیسینجر بودن نمی‌خواهد؛ کور نبودن می‌خواهد. والسلام .
بسم‌الله 🔸 علاقه به روی بورس ماندن، و هزینه‌ها! 🔹 با بررسی عمیق نسخه‌های متعدد لایحه‌ی نافرجام حجاب، آن را به مثابه برجام برای حجاب ادراک می‌کردیم. در جلسات مختلف با صاحبنظران در مورد آن، تاکید داشتیم که لایحه حجاب، قصد دارد تا مشکل اساسی کشور در این موضوع یعنی فقدان اراده را به فراموشخانه بسپارد. بهرحال کسی نظرات ما را نپذیرفته، لایحه تصویب شد و نهایتاً برخلاف نظر ما که لایحه را ضعیف و بیفایده می‌دانستیم و شبیه نظرات افرادی چون اقبالی و بانکی پور -که آن را لایحه‌ای قوی می‌دانستند-، اجزای مسلط بر مقدرات کشور این نگاه را باور کرده، لایحه را موثر و در نتیجه، خطرناک! دانسته، به جریان در نیاوردند! بارها به امثال بانکی و اقبالی گفته شد که کشور مشکل اراده و تصمیم دارد نه کمبود متن حقوقی و برای مدیریت تهدیدات امنیت اخلاقی در جامعه و فضای مجازی ابزارهای متنوع قانونی وجود دارد، ولی حضرات ضرورت عبور از قوانین موجود را مطرح و بر کارآمدی متن بعدی برای اقدام تأکید می‌کردند. حالا ، آقای ابوالفضل اقبالی، دوسال بعد، در پنجره‌ی شبکه‌ی افق سیما نشسته، عیناً آن‌چه که برای تفهیم آن به خودش فریادها زده شد و البته فایده نکرد را به زبان می‌آورد! آقای اقبالی تازه فهمیده که مشکل ، اراده است، نه متن و قانون. و این از قبل به او گفته می‌شد؛ اما نوع نگاه این افراد در خالی کردن پشت نظام حقوقی موجود؛ خواسته یا ناخواسته، به جریان معارض فرصت میدان داری و به بازی گرفتن سرنوشت اما را هدیه کرد. واما حالا که از امثال ایشان پاسخگویی در همین زمینه را طلب می‌کنیم، ایشان کلماتی را -در خصوصی- به صورت انسان پرتاب می‌کند که ضمن شرم‌آور بودن، بوی بی اعتقادی به اظهارات دارد. ایشان بنظر مدعی است که قبلاً اراده بوده و حالا نیست! و کدام استدلال را برای حرف خود بکار می‌برد؟ عملا هیچ! دو سال فرصت از نیروهای انقلابی، بجای آنکه صرف تجمیع اراده و مطالبه گری اجرای قوانین موجود شود، صرف تکمیل پازل دیگران برای شکستن پشت قوانین موجود شد و میدان در تصرف دشمن رها ماند. مسیر منتقدان به جایی نرسید اما نگاه حضرات پیش‌رفت. به کجا؟ به بن‌بستی که هشدار داده شده بود. بن بست فقدان اراده. حالا ایشان بجای عذرخواهی و ورود به میدان تلاش برای جبران، منتقدان را شماتت می‌کند. ... حرفی ندارم. چه بگویم. کاش ذره‌ای حرکت. کاش ذره‌ای شرم و اعتذار! برخی تحت هر شرایطی خود را صاحبنظر و مالک ایده‌های شگفت‌آور در حل مسئله معرفی می‌کنند. مثل محمدجواد ظریف و فریدون روحانی. صدها برجام هم نوشته و پاره و باطل شود ، راه از نظر آن‌ها همان و نخبه و کارشناس هم، فقط خودشان هستند. حالا اگر مثل جواد ظریف حرف عوض کردند یا نکردند هم مهم نیست، می‌خواهد تا دیروز مشکل کشور را کمبود متن بدانند یا امروز به کمبود اراده اعتراف کنند؛ مهم این است که همیشه این‌ها تنها کارشناسان موضوع هستند. ارشمیدس های ناب مسئله شناس ، این‌بار در حوزه فرهنگ و عفاف. و هیچگاه درک نخواهند که چرا رهبری فرمودند بی‌حجابی نه تنها حرام شرعی بلکه حرام سیاسی است و چرا به عقبه اطلاعاتی امنیتی جریان براندازی هدایت شده از سوی شبکه‌های جاسوسی اشاره دارند. والسلام. ابوذر منتظرالقائم
بسم الله ⚠️تبلیغ پخت صدف چروک، با کره تولیدی شرکت میهن! البته چیز خاصی که نیست، حالا تا قانون مورد علاقه آقای اقبالی و دوستانشان آماده شود، شرکت میهن برای چندمین بار در حریم شرعی کشور مرتکب جنایت شده. البته حالا تبلیغ غذای حرام که چیزی نیست؛ می شود مثل بی حجابی موجود در این فیلم که با یک کلاه توجیه شده، آن را هم توجیه و ماستمالی کرد. یک غذای حرام است، چیز بیشتری نیست که. هرچقدر بی حجابی مهم هست، این هم هست. حوصله کنید. شلوغ نکنید. رئیس قوه قضائیه از دوسال پیش دستور برخورد به ضابطین داده و دادستان کل هم مشغول جلسات با زیردستان است! البته خودمانیم، قوه قضائیه که گناهی ندارد، نگران است که در پس برخورد با او، وفاق که بر هم بخورد که هیچ، امنیت بی قید و شرط سرمایه گذاری و تولید هم مخدوش شود. حالا باید دید که آسایش روانی مدیر این شرکت که تشکیلاتش بارها و بارها مرتکب جرایم امنیت اخلاقی در حد ملی شده و باید به حکم افساد و اشاعه فحشا در حد وسیع محاکمه می شد، مهم‌تر است یا مصالح اصل چهارم قانون اساسی! مملکت مقام قضایی دارد، همانی که چند روز پیش گفت دستور برخورد از دو سال پیش داده ام ! مطمئن باشید حداکثر همان برخورد شدید و پشیمان کننده ای که حتی در جرایم اقتصادی با بابک زنجانی و سهامدار مالک بانک آینده دیدید، در انتظار مالک شرکت میهن هم هست! - ابوذر منتظرالقائم