اگه به مباحث تربیتی علاقه دارید، این سری لایو فوق‌العاده‌ست.

مضمون یک بخشی از حرف‌هاش یادم مونده که خیلی تکون دهنده بود‌. می‌گفت فضای مجازی یه حجم عظیمی از داده و اطلاعات رو در اختیار ما می‌زاره. قبل از اینکه حتی یک سری سوالات برات به وجود بیاد جواب پرتاب میشه تو صورت آدم. همین میشه که دیگه حس خاصی نسبت به جواب نداری. انگار اون روح حقیقت جو انسان اینجا همون اول کار خفه میشه. زمان قدیم طرف برای جواب یک دونه از سوالاتش سفر‌ها می‌رفت، حتی می‌رفت یک کشور دیگه! ولی الان اینطور نیست. سرعت انتقال اطلاعات انقدر بالاست که حتی قبل از اینکه سوال برای آدم ایجاد بشه، جواب تف میشه تو صورت آدم. که این ضررهای عمیق خودش رو داره و باید حتما مدیریت بشه. 🔚 به همین دلیل توصیه میکردن که حتما مدیریت زمان استفاده از گوشی داشته باشیم. حتما زمان خلوت کردن و فکر کردن داشته باشیم. و اون فکر کردن هم اینطور باشه که نشینیم تو تشت افکار و از این فکر به اون فکر بپریم. یک موضوع واحد انتخاب کنیم و مثلا ده دقیقه فقط به اون فکر کنیم و بعد در موردش بنویسیم. خیلی جالب بود. 👌🏻

به‌ یادِ دهه هشتادی ها و بینهایتـــــــی‌ها، یک پهپاد پرتاب شد به قلب اسرائیل! شلیکی که فقط یه شلیک نبود، هزاران شلیک بود که از لانـــــچر امام هشتــــم برای نابودی شرک پرتاب شد نوش جونتون؛ این تازه پیش‌غذاست! 📷 عکس از یک پهپاد پرتاب شده در حملات اخیر |@launcher8|

چی دارم میبینم؟؟ :))))

به تمام چیزهایی که این جنگ از ما گرفته فکر می‌کنم. به تمام فشارهایی شخصی و غیرشخصی که این جنگ به وجود آورده فکر می‌کنم. به سختی های ریز و درشتش فکر می‌کنم. ولی همه جوره به این نتیجه میرسم که آتش بس نمیخوام! این جنگ باید تا وقتی آمریکا بساطش رو از منطقه جمع نکرده ادامه پیدا کنه. باید تا وقتی که اسرائیل رو تو مراحل نابودیش جلو بندازیم پیش بره. نمیخوام بعد آتش بس، دو ماه دیگه وقتی روان پریشی مثل ترامپ دوباره تجدید قوا کرد، بدتر به هم‌وطن هام حمله کنه و دوباره آوار زندگیشون رو روی سرشون بریزه! نه به آتش بس!

اینا دشمنن! با ایران دشمنن! قرار نیست بعد آتش بس یهو مهربون بشن و با پاپیون صورتی روی سرشون باهامون رفتار کنن. ما تا اینجا پیش اومدیم، بقیه‌اش رو هم تحمل می‌کنیم. جنگ اراده هاست. هرکسی اراده‌ی قوی تری برای اهدافش داشته باشه برنده میشه. به اهدافش میرسه. 💯

این همه شب بیرون اومدیم که بگیم ما هستیم برای ایران. این همه روز شهادت شنیدیم و عزاداری هامون رو نگه داشتیم بعد از پیروزی و رسیدن به اهدافمون که بگیم ما هستیم برای ایران. 🇮🇷 حالا که از روز اول جنگ، این همه به پیروزی نزدیک تر شدیم، لحظات آخر جا بزنیم بگیم بسه؟ آتش بس؟ نه. این انتخاب ما نیست. ما آتش بس نمی‌خوایم!

ما صبر می‌کنیم. ما تحمل می‌کنیم. ما ادامه می‌دیم. این توی خون ماست. ما زیر بار تحقیر یه عده زورگوی خودبرتربین نمیریم. پس حرف زدن از آتش بس باید تموم بشه.

هیچی. باز یه عده که اصلا معلوم نیست کی هستن و چی هستن و منافعشون کجا گیر کرده، افتادن دنبال آتش بس.