«دختران قنداق‌پیچ عربی را از گور برداشته که حیف‌ است؛ ببین چه ریحانه خندانی است من ضمانتش میکنم.»

«گستاخ‌مرد سیاه‌رویی میگوید رهایش کنید هذیان می‌گوید پیرمرد. چه وصیتی چه کشکی، کسی کاغذ و قلم نیاورد. لازم نکرده.»

«خستگی شصت‌وسه سال توی تن پیرمرد می‌ماند؛ مرد حالا شصت‌وسه سال خستگی است، شصت‌وسه سال بی‌حوصلگی، شصت‌وسه سال بغض؛ میگوید علی جان خسته‌ام، همه‌ این مردم را بیرون کن؛ با خودت دوکلام حرف مردانه دارم...»

متاسفانه پی بردم که کمتر از ۴۰ روز دیگه انتخاب واحد دارم. و بعد ترم جدید. (با احتمال مجازی بودن ترم.) یهو کل ساختار ریلکس ذهنم پودر شد.

درس خوندن مجازی، واقعا بازده پایینی داره.

خیلی دارم سعی میکنم منطقی نگاهش کنم و همون یه ذره بازده رو صفر در نظر نگیرم، وگرنه به جای بازده پایین حتی میتونم بگم به هیچ دردی هم نمیخوره.

البته باز نمیشه گفت برای همه اینطوریه. ممکنه یکی درس خوندن مجازی براش بازده بیشتری داشته باشه.

سلام از طرف بچه‌های چهارخونه به امام رضا ‹؏› رسونده شد.

خیلی عجیبه. از همین ساعت ۵ کلی دسته به سمت حرم حرکت میکنن. از همین ساعت ۵ صبح. خیلی جالب و عجیبه. اینکه مردم واقعا انقدر زود میان. و اینکه این محبت انقدر زیاده که یک عالمه از مردم رو توی این ساعت کنار هم جمع می‌کنه. رفتارهای اجتماعی شیعه خیلی قابل توجه و شگفت آوره.