ایتا - ‹ پناهگاه شعر ›

میروی قلب قلم در دل شب می‌گیرد
دفترم از غم دوری تو تب می‌گیرد !

1 مشاهده17:21

1 مشاهده17:21

گفت یک مصرع بگو از چشم‌ِ ناز دلبرت
بعد از آن شاعر شدم دیوان نوشتم جلد جلد:)

1 مشاهده17:21

کوه صبرم من ، ولی از غصه میدانم شبی ، 
بی‌گمان این غم مرا آخر ز دنیا می‌برد ! . .

1 مشاهده17:24

او رفت و غمش شعله به جان قلم انداخت 
من ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود .

1 مشاهده09:48

:)

1 مشاهده09:48

چه بگویم که دگر حوصله‌ای نیست مرا 
دگر از دست کسی هم گله‌ای نیست مرا . . .

1 مشاهده09:48

ز همه دست کشیدم که تو باشی همه ام 
با تو بودن ز همه دست کشیدن دارد :)

1 مشاهده17:14

یک دم‌ آرام‌ ندیدم‌ دل خود را همه‌ عمر ، 
جز همان‌ دم‌ که‌ دلم‌ بود و دلت‌ بود و دلت .

1 مشاهده17:14

1 مشاهده17:15

تو بوی چای میدهی و من ، بوی دلتنگی .

1 مشاهده17:16

مثل گل های ترک خورده کاشی شده ام
بعد تو پیر که نه ، من متلاشی شده ام:)

1 مشاهده17:21

مطالب بعدی