‹ پناهگاه شعر ›
از من عبور میکنی و دم نمیزنی
تنها دلم خوش است که شاید ندیدهای!
کوه غم بودم ولی در چهرهام لبخند بود!
در جوانی پیر گشتم خندهها ترفند بود!