یه سریال چندفصلی با ژانر دراما شروع کردم (البته تا بیام و بنویسم یه فصل رو دیدم) و باورم نمی‌شه چقدر سلیقه‌مه، خیلی دوستش داشتم تا این‌جا؛ هرقسمت یه چیزی برای لبخند، احساساتی شدن و یادگرفتن داره. فرازوفرودها و گرماوسرمایی که در روابطشون اتفاق می‌افته خود زندگیه و خانواده حرف اول رو می‌زنه. همه‌ی بازیگرها با ظرافت و دقت انتخاب شدن و مناسب‌ترین انتخاب برای نقششون هستن. روایت از زندگی یک زوج شروع می‌شه و تا بچه‌ها و نوه‌هاشون رو به مرور دربر می‌گیره، اون‌هم نه به‌صورت خطی بلکه گذشته و حال هم‌زمان جلو می‌رن. غم و شادی لحظاتش دل رو نمی‌زنن و به‌اندازه با ریتم سریال هماهنگن. دل‌خواه و همراه‌کننده. #This_Is_Us

کل اسکرین‌شات‌هام از سه فصل اول #This_Is_Us رو مرتب کردم و به یه تعداد دیالوگ رسیدم؛ شاید به اندازه‌ی کافی عمق و زیبایی سریال رو نرسونن ولی از هیچی بهتره، می‌فرستم که این‌جا باشن

نمی‌دونین چه‌قدر خوشحالم که کوین از این وضعیت ناراحت‌کننده‌ای که داشت بالاخره به‌جایی رسید که خوشحال و خوشبخته. می‌تونم قسمت ۱۴ فصل ۶ رو بارها و بارها ببینم. #this_is_us

عنوان انگلیسی‌ش من رو یاد این دیالوگ کلیدی "this is us" می‌نداخت: «اگه زندگی بهت لیمو داد، باهاش یه چیزی شبیه لیموناد درست کن» که به مدارا با ناخوشی‌ها اشاره داره و می‌خواد بگه تلاش کن لیموترش رو تاجایی که می‌شه برای خودت قابل تحمل و حتی دلخواه کنی، زحمت داره ولی وقتی می‌دونی قراره به شیرینی منجر بشه تمام لحظات و کوشش‌هات رو ارزشمند می‌کنه. توی این سریال هم زندگی یه عالمه نارنگی ریز و درشت توی مسیرشون می‌نداخت که پوست کلفت و تلخی داشتن اما کباب کردنشون باعث می‌شد خاصیت پوست به خرد میوه بره، شاید همون‌طور هم گرمای سختی‌هایی که کشیدن عاقل‌ و بالغ‌ترشون کرد و پوستشون رو کلفت‌تر کرد. :> #this_is_us #when_life_gives_you_tangerines