بعضی افراد مبتلا به OCD اگر چیزی حتی میلیمتری از نظم ذهنیشان خارج شود, مغزشان آن را مثل یک فاجعه واقعی تفسیر میکند و تا درستش نکنند اضطرابشان قطع نمیشود.
در بعضی حملههای پنیک, مغز آنقدر دچار اختلال در پردازش تعادل و واقعیت میشود که فرد حس میکند دنیا واقعاً دور سرش میچرخد و خودش دارد از هوشیاری و واقعیت جدا میشود.
افسردگیِ شدید میتونه مغز رو طوری خاموش کنه که حتی احساس غم هم از بین بره و فرد فقط یک خلأ سرد و بیحس رو تجربه کنه; جایی که هیچ احساسی "حتی درد" دیگه بهش نمیرسه.