Valizadeh & Ghaderpanah1_1139203647.mp3
زمان:
حجم:
1.98M
🔸ترتیل صفحه 151 قرآن کریم با صدای استاد حامد ولی زاده_مقام رست
🔸به همراه ترجمه گویای فارسی با صدای مرحوم استاد اسماعیل قادرپناه
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
قرآن ترجمه المیزان
سوره 7
سوره مبارکه الاعراف
صفحه 151
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
المص (1)
الف. لام. ميم. صاد. (1)
كِتَابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ (2)
[اين ]کتابى است که به سوى تو نازل شده است تا به وسيله آن [به خطاکاران ]اخطار کنى و تذکّرى باشد براى مؤمنان، پس مبادا از آن دلتنگى پيدا کنى. (2)
اتَّبِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ ۗ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ (3)
آنچه را که از جانب پروردگارتان به سوى شما نازل شده است پيروى کنيد، و از اوليايى غير او پيروى نکنيد. چه اندک متذکّر مى شويد! (3)
وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا فَجَاءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا أَوْ هُمْ قَائِلُونَ (4)
و چه بسيار شهرهايى که [اهل ]آنها را هلاک کرديم و عذاب ما در حالى که به شب خفته بودند يا در خواب نيمروز بودند به سراغشان آمد. (4)
فَمَا كَانَ دَعْوَاهُمْ إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا إِلَّا أَنْ قَالُوا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (5)
پس هنگامى که عذاب ما به سراغشان آمد سخنشان جز اين نبود که گفتند: راستى ما ستمکار بوديم. (5)
فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ (6)
پس بى شک از آنان که [رسولانى ]به سويشان فرستاديم و [نيز ]از رسولان [در قيامت ]سؤال خواهيم کرد. (6)
فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ ۖ وَمَا كُنَّا غَائِبِينَ (7)
و بى گمان [آنچه را انجام داده اند ]آگاهانه براى آنان باز خواهيم گفت. و ما هرگز غايب نبوده ايم. (7)
وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ ۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (8)
و سنجش [اعمال ]در آن روز حقّ است. پس کسانى که اعمال سنجيده شده آنان سنگين باشد اينان همان ظفرمندانند. (8)
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَظْلِمُونَ (9)
و کسانى که اعمال سنجيده شده آنان سبک باشد اينان کسانى هستند که چون به آيات ما ستم مى کردند [سرمايه هستى ]خود را از دست داده اند. (9)
وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ ۗ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ (10)
و همانا شما را در زمين جاى داديم و برايتان در آن اسباب معيشت فراهم ساختيم. [ولى ]شما چه اندک شکر مى کنيد! (10)
وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ (11)
و همانا شما را خلق کرديم، سپس به شما شکل داديم، سپس به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده کنيد، پس همه سجده کردند جز ابليس که از سجده کنان نبود. (11)
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
🌷نکته تفسیری صفحه ۱۵۱🌷
👈👈 ابلیس:
بر اساس آیات قرآن، دو موجود در جهان زندگی میکنند که دارای عقل و شعور و قدرت انتخاب راه خیر و شر هستند؛ جنیان و انسان ها. جنیان پیش از انسان ها آفریده شده اند. مادّهی اولیه ی جنیان، آتش، و مادّه ی اولیه ی انسان ها، خاک بود. در میان جنیان، جنّی وجود داشت که بعدها به ابلیس مشهور شد. نام او در ابتدا «حارث» بود. او جنّ خداپرست و عابدی بود. شش هزار سال عبادت، مقام او را در جهان چنان والا کرد که در صف فرشتگان جای گرفت . یکی از عبادات او، دو رکعت نماز بود که چهار هزار سال طول کشید.
هنگامی که خداوند، نخستین انسان را آفرید، به تمام فرشتگان دستور داد که به او سجده کنند. در آن هنگام که ابلیس هم در صف فرشتگان حاضر بود و وظیفه داشت مانند دیگر ملائکه به آدم سجده کند، او بر خلاف همه ی فرشتگان، از سجده ی بر آدم سرپیچی کرد و از روی تکبّر و خودبرتربینی بهانه آورد که از آدم برتر است و دلیلی برای سجده به او نمی بیند؛ زیرا او از آتشِ روشن آفریده شده، ولی آدم از خاک و گل بی ارزش و بدبو خلق شده است. خدا نیز به کیفر نافرمانی اش، او را از مقام والایی که داشت، اخراج کرد و مورد لعن و نفرین ابدی خویش قرار داد. ابلیس از خدا تقاضا کرد که تا روز قیامت به او فرصت زندگی دهد. خداوند نیز تا زمانی مشخّص و نه تا روز قیامت به او فرصت داد. در آن هنگام، ابلیس که به سبب سجده نکردن به نخستین انسان، مقام و منزلت خویش را از دست داده بود، سوگند یاد کرد که تمام تلاش خود را برای گمراه کردن و نابودی سعادت انسان ها به کار گیرد. خدا نیز به او فرمود که او هیچ تسلّطی بر انسان ها ندارد و فقط می تواند آنها را به کار بد وسوسه کند، و هر کس که با اراده ی خودش از او پیروی کند، همراه با او به دوزخ خواهد رفت . از آن هنگام به بعد، او به «ابلیس»(مأیوس از رحمت خدا)، «شیطان»(موجود پلید) و «غَرور»(فریبکار) مشهور شد . شیطان در نخستین تلاش خود، آدم و حوا را فریفت و موجب اخراج آن دو از بهشت شد. پس از آن هنگام، دشمنی سخت شیطان و یارانش با آدم و فرزندانش ادامه یافت و شیطان تمام تلاش خود را متوجه نابودی جسم و جان بشر کرد. خداوند بارها انسان را از دشمنی شیطان با خود خبر کرده و به وسیله ی کتاب آسمانی و پیامبران و امامان برگزیده اش، مردم را از حیله ها و مکرهای او آگاه کرده است. علاوه بر این، فرموده که اگر فریب شیطان را خوردند، از رحمت خدا نومید نشوند؛ فوری از اشتباهشان توبه کنند و بدانند که خدا آن ها را می بخشد.
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
Valizadeh & Ghaderpanah1_1140015170.mp3
زمان:
حجم:
2.16M
🔸ترتیل صفحه 152قرآن کریم با صدای استاد حامد ولی زاده_مقام سه گاه
🔸به همراه ترجمه گویای فارسی با صدای مرحوم استاد اسماعیل قادرپناه
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
قرآن ترجمه المیزان
سوره 7
سوره مبارکه الاعراف
صفحه 152
قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ (12)
[خدا] گفت: چه چيز مانع تو شد که وقتى به تو فرمان دادم سجده نکردى؟ گفت: من از او بهترم، مرا از آتشى آفريدى و او را از گِلى خلق کردى. (12)
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ (13)
گفت: پس از اينجا فرو شو، زيرا تو حق ندارى در اينجا تکبّر کنى، پس بيرون برو که تو از حقيرانى. (13)
قَالَ أَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ (14)
گفت: مرا تا روزى که [خلايق ]برانگيخته مى شوند مهلت بده. (14)
قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ (15)
گفت: تو از مهلت يافتگانى. (15)
قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ (16)
گفت: پس به سبب اينکه مرا محروم کردى حتماً در راه مستقيم تو براى [شکار ]آدم و آدميان به کمين خواهم نشست. (16)
ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ (17)
سپس از پيش رو و از پشت سر و از طرف چپشان (از همه طرف) به سراغشان خواهم رفت و بيشترشان را شکرگزار نخواهى يافت. (17)
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَدْحُورًا ۖ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ (18)
گفت: از اينجا نکوهيده و طرد شده بيرون برو، که هر کس از آنان از تو پيروى کند، قطعاً جهنّم را از شما همگى پر خواهم کرد. (18)
وَيَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ (19)
و اى آدم! تو و همسرت دراين بوستان ساکن شويد و از هر جا خواستيد بخوريد ولى به اين درخت نزديک نشويد که از ظالمان خواهيد شد. (19)
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْآتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَٰذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ (20)
پس شيطان آن دو را وسوسه کرد تا شرمگاهشان را که از ايشان پوشيده بود برايشان آشکار کند. و گفت: پروردگارتان شما را از اين درخت نهى نکرده است مگر براى اينکه مبادا شما فرشته شويد يا عمر جاودان يابيد. (20)
وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ (21)
و براى آن دو، قسم خورد که من قطعاً خيرخواه شما هستم. (21)
فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ ۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ ۖ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ (22)
پس با فريبى آن دو، را به سقوط کشانيد، و چون از آن درخت چشيدند شرمگاه هايشان برايشان ظاهر شد، و شروع کردند از برگ هاى آن بوستان به هم وصل کرده بر خود بپوشانند و پروردگارشان بر آن دو بانگ زد که مگر من شما را از آن درخت نهى نکردم و نگفتم که شيطان براى شما دشمنى آشکار است؟ (22)
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
🌷نکته تفسیری صفحه ۱۵۲🌷
👈پرتگاه تکبّر:
شاید تا به حال عکس هايي را که با تلسکوپ های فضایی از کهکشان های دور گرفته شده، دیده باشید؛ کهکشان هایی که گاهی تا میلیاردها سال نوری از ما فاصله دارند؛ فاصله ای که تصورش هم ناممکن است. شاید منظومه ی شمسی ما در این فضای بیکران، به اندازه ی نقطه ای هم نباشد! آیا تا به حال اندیشیده ایم که ما در این جهان پهناور چقدر کوچک هستیم؟ آیا در این هستی وسیع، بودن یا نبودن ما تفاوتی هم می کند؟ البته همه ی ما کسانی را دیده یا دست کم حال و روزشان را شنیده ایم که خیال می کنند موجودات بسیار بزرگی هستند و افراد دیگر در کنار آنها، انسان های بی ارزش و کوچکی هستند؛ کسانی که به بیماری سخت و مهلک «تکبّر» دچار شده اند. در صفحه ی قبل خواندیم که ابلیس به علّت تکبّر و خودبزرگ بینی، از فرمان خدا سرپیچی کرد و به آدم سجده نکرد، و این غرور و تکبّر، او را از مقام والایی که با شش هزار سال عبادت به دست آورده بود، به پایین ترین درجه ی ممکن در جهان ساقط کرد.
بر اساس قرآن کریم، تنها یک نفر در جهان حقّ تکبّر ورزیدن دارد و او خدای بزرگ است؛ زیرا واقعاً بزرگ است و هیچ چیزی به بزرگی او نیست؛ بلکه همه غیر از او در برابر او هیچ است. به همین جهت، یکی از صفات خدا، «متکبّر» است . در روایاتِ پیشوایان ما نیز تکبّر، ویژگی مخصوص خدا ذکر شده است. در روایتی از امام صادق می-خوانیم:
«تکبّر، صفت مخصوص خداست و هر کس در [ادعای داشتن] این صفت با خدا در بیفتد، خدا او را با صورت بر آتش دوزخ می افکند.»
در روایت دیگری از پیامبر اسلام می خوانیم:
«در روز قیامت، افراد متکبّر [که در دنیا خود را خیلی بزرگ می پنداشتند] به شکل انسان هایی به اندازهی ذرّه های گرد و غبار هوا محشور می شوند، و تا زمانی که خدا به حساب اعمال مردم می رسد، زیر پای آنان لگدمال می شوند، و پس از آن به سوی آتش دوزخ رانده می شوند.»
از همین رو، قرآن کریم و پیشوایان معصوم، ما را به شدّت از این ویژگی باز داشته و به ما توصیه کرده اند که هیچ گاه خود را از دیگران بزرگ تر نبینیم و با مردم فروتن باشیم. بررسی زندگی اهلبیت، نشان دهنده ی تواضع فوق العاده ی آن مردمان بزرگ است. امیر مؤمنان علی در توصیف پیامبر اسلام می فرماید:
«او بر روی زمین غذا می خورد و مانند بردگان [مؤدّب] می نشست و با دست خود، کفش و لباسش را وصله می زد و بر الاغ بی پالان سوار می شد و پشت خود نیز کسی را سوار می کرد.»
همچنین در تاریخ آمده است که حضرت علی در دوران حکومتش، در بازارهای کوفه قدم می زد؛ راه را به کسانی که راهشان را گم کرده بودند، نشان می داد و به بارکشها در حمل بارشان کمک می کرد.
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
Valizadeh & Ghaderpanah1_1140999941.mp3
زمان:
حجم:
2.05M
🔸ترتیل صفحه 153 قرآن کریم با صدای استاد حامد ولی زاده_مقام نهاوند
🔸به همراه ترجمه گویای فارسی با صدای مرحوم استاد اسماعیل قادرپناه
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
قرآن ترجمه المیزان
سوره 7
سوره مبارکه الاعراف
صفحه 153
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ (23)
گفتند: پروردگارا! ما به خود ستم کرديم، و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نکنى قطعاً از زيانکاران خواهيم بود. (23)
قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۖ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَىٰ حِينٍ (24)
[خدا] گفت: فرو شويد در حالى که بعضى از شما دشمن بعضى ديگريد و براى شما در زمين استقرار و بهره مندى اى خواهد بود. (24)
قَالَ فِيهَا تَحْيَوْنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ (25)
[و] گفت: در زمين زندگى مى کنيد و در آن مى ميريد و [روز قيامت ]از آن بيرون آورده مى شويد. (25)
يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْآتِكُمْ وَرِيشًا ۖ وَلِبَاسُ التَّقْوَىٰ ذَٰلِكَ خَيْرٌ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ (26)
اى فرزندان آدم! همانا ما لباسى که شرمگاههاى شما را مى پوشاند و لباس زينت را بر شما نازل کرديم، و لباس تقواست که [از هر لباسى ]بهتر است. اين از آيات خداست; باشد که متذکّر شوند. (26)
يَا بَنِي آدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا ۗ إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْ ۗ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ (27)
اى فرزندان آدم! مبادا شيطان شما را فريب دهد، چنانکه پدر و مادرتان را از آن بوستان بيرون کرد در حاليکه لباهايشان را از ايشان مى کَند تا شرمگاههايشان را به آنها نشان دهد. همانا او و کسانش شما را از جايى که آنها را نمى بينيد مى بينند. به يقين، ما شياطين را اولياى کسانى قرار داده ايم که ايمان نمى آورند. (27)
وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا ۗ قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ ۖ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ (28)
و هنگامى که کارى بسيار قبيح انجام مى دهند مى گويند: پدرانمان را بر آن کار يافته ايم و خدا ما را بدان امر کرده است بگو: بى شک خدا به کار زشت امر نمى کند. آيا چيزى را که نمى دانيد بر خدا مى بنديد؟ (28)
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ ۖ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ۚ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ (29)
بگو: پروردگارم به عدالت امر کرده است، و روى [دل ]خود را در هر عبادتى راست [به سوى او ]داريد و خدا را در حالى که عبادت را براى او خالص کرده ايد بخوانيد. همانگونه که اوّل بار شما را آفريد دوباره برمى گرديد (زنده مى شويد). (29)
فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ ۗ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ (30)
گروهى را هدايت کرده و گروهى اند که گمراهى بر آنان ثابت شده است، زيرا آنان شياطين را بجاى خدا اولياى خود گرفته اند و مى پندارند هدايت يافتگانند. (30)
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d
🌷نکته تفسیری صفحه ۱۵۳🌷
👈👈لباس تقوا:
تاریخ نشان می دهد که انسان همیشه لباس می پوشیده است. البته با گذشت زمان و تغییر مکان زندگی بشر، نوع پوشش او تغییر کرده است؛ ولی هیچ قوم و قبیله ای یافت نمی شود که بدون لباس زندگی کرده باشد. در قرآن نیز آمده است که پس از آن که حضرت آدم و همسرش حوا از میوه ی درخت ممنوع خوردند، لباس های بهشتی از تن شان فرو افتاد و بدن هایشان نمایان شد؛ ولی آن دو به سرعت سراغ برگ های درختان بهشت رفتند و تلاش کردند خود را با آن بپوشانند. تمام این شواهد، نشان دهنده ی این است که نوع انسان به پوشیدگی و عفاف علاقه مند است و از عریانی و بی عفّتی تنفّر دارد. خداوند در این آیه از نعمت لباس سخن می گوید و به بندگانش یادآوری می کند که این نعمت، یکی از لطف های خاص خداست که انسان ها را از حیوانات دیگر جدا می کند.
لباس، آبروی انسان را حفظ می کند و بدن او را از دیگران می پوشاند. لباس همچنین مایه ی زینت انسان است و او را از آنچه هست، زیباتر نشان می دهد. محافظت انسان در مقابل گرما و سرما، از فواید دیگر لباس است. البته این آیه، در کنار لباسی که زشتی های جسم را می پوشاند و باعث زیبا جلوه دادن آن می شود، به لباس مهمتری اشاره می کند که انسان را از آسیب های روحی حفظ می کند و به شخصیّت او جلوه ی خاصّی می بخشد. این لباس، «لباس تقوا» است. آری، قرآن، تقوا و پرهیزکاری را لباس روح انسان برمی شمرد و آن را بهترین پوشش برای آن می داند. در حقیقت، تقوا، حالتی ست که انسان را از انجام هر کاری که موجب خشم خدا می شود، حفظ می کند؛ حالتی که با وجود آن، مهم ترین هدف انسان، جلب خشنودی خدا و پرهیز از خشم او می شود. در واقع لباس های ظاهری انسان نیز با لباس تقوا ارزش حقیقی خود را به دست می آورند؛ زیرا مهمترین هدف از پوشیدن لباس، پوشاندن بدن از دیگران است، و این مطلب، نتیجه ی عفّت و حیاست، و عفّت و حیا، یکی از نشانه های تقواست. نبودن عفّت و حیا، ناهنجاری تأسّف باری ست که به صورت پوشش هایی نامناسب در میان برخی از مردمِ بی تقوا رواج دارد . بر اساس آیات قرآن، تقوا، ارزشمندترین حالت برای انسان است، و گرامی ترین افراد نزد خدا، باتقواترین آنان هستند. آری، تقوا برای شخصیت انسان، مانند لباس فاخری است که بر تن او قرار گرفته است؛ انسان را از آسیب گناهان حفظ می کند و او را در چشم مردم، بزرگ و محترم جلوه می دهد. قرآن کریم، ویژگی های فراوانی برای افراد باتقوا برشمرده است.
بر اساس آیـه ی 177 سـورهی بـقره، ده ویـژگی کـلیدی پـرهـیزکاران این هاست:
1ـ ایـمان به خـدا؛
2ـ ایمان به آخرت؛
3ـ اعتقاد به وجود فرشتگان؛
4ـ ایمان به کتاب های آسمانی؛
5ـ ایمان به پیامبران؛
6ـ صدقه و کمک های مالی مستحب به خویشاوندان فقیر، یتیمان، افراد بینوا، در راه مـاندگان، نـیازمندان، بـردگان؛
7ـ خـواندن نماز؛
8ـ پـرداخـت واجبات مالی؛
9ـ وفای به عهد و پیمان؛
10ـ صبر و شکیبایی در برابر محرومیّت ها، بیماری ها و جنگ. در روایتی از امیر مؤمنان علی می-خوانیم: «تقوا داشته باشید؛ زیرا تقوا همه ی خوبی ها را جمع می کند، و بدون آن، هیچ خوبی ای برای انسان نمی ماند. به وسیله ی تقوا، خیر و خوبی دنیا به دست می آید؛ چیزهایی که بدون آن به دست نخواهد آمد.»
#تلاوتروزانهیکصفحهقرآن🕊👇
🆔 https://eitaa.com/joinchat/2021851139Cd560dd7e3d