مکرر در مکرر آمده‌ام که برسم؛ نرسیده‌ام؛ نرسانده‌ای مرا! چرا؟! به بوسیدن عبات نرسیده‌ام، بارها... -

نمی‌دانم! ندیده بودمت اما در خواب‌های من، همیشه همین بودی... همه زخم و خون می‌بینند؛ من شکاف‌هایی که تنِ عزیزت از آنجا به بهشت رفته و نور می‌تاباند و سال‌ها و ماه‌ها و روزها خاموش نشده‌، مثل قلم‌ت... -

اگر امامم را نبینم و نشناسم چه؟! حلالم می‌کنی، حضرت استاد؟! شاید در همین یک مورد، شبیه تو نشوم... -

اگر به چشم امامم نیایم، چه؟! اگر بروم و آنقدر نفرت انگیز بوده‌ باشم که امامِ من برایم گریه نکند... آنوقت چطور؟!

می‌شود دست من را هم بگیری، عزیز دلم؟! -

بارها از مسائل ایجابی گفته‌ای! مصداقش خیلی از شب‌ها اتفاق می‌افتد. "عشق" ایجاب می‌کند در اوج خستگی، در خواب ببینمت و بیدار شوم... عشق، "باید"ی دارد، بایسته‌ای دارد... تو همانی عزیز دلم! تو همان بایدِ منی! خواب دیدنت بیداری‌آور است؛ وای به حال بیدارانی که دیده بودندت... -

قصه به مو رسید بند دل پاره شد رفیق نیامد و سر به گل چاره شد... #مهدینار✍ @ezdehameeshgh

به مو می‌رسد؛ پاره هم می‌شود! اما گره زدنش برای خدا کار سختی نیست... #مهدینار✍ @ezdehameeshgh