هستیم همه همیشه مدیون شهید شیدای شهید و روی گلگون شهید جمهوری اسلامی ایران حرم است جاری شده باز در حرم خون شهید حمله تروریستی ایادی استکبار در ماه محرم به حرم حضرت احمد بن موسی(ع) شاهچراغ را بشدت محکوم کرده ویاد شهدای این حرم را زنده نگاه می داریم. اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَبا عَبْدِاللهِ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِنائِكَ عَلَیْكَ مِنّی سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَبَقِیَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِكُمْ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَعَلى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَعَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَعَلى اَصْحابِ الْحُسَیْن #صلی_الله_علیک_یااباعبدالله

درسی از درس های عاشوراء(۲۰) نهضت عاشورایی حسین بن علی(ع) حرکتی است هدفمند علیه یک حکومت فاسد و منحرف و ظالم و سرکوبگر - یعنی حکومت یزید و باطن این نهضت ، حرکت بزرگتری است علیه  جهل و زبونی انسان. درحقیقت ، امام حسین اگر چه با یزید مبارزه می کند اما مبارزه گسترده تاریخی امام حسین با یزید کوته عمر بی ارزش نیست ، بلکه با جهل و پستی و گمراهی و زبونی و ذلت انسان است، امام حسین با اینها دارد مبارزه می کند .امام حسین (علیه السلام )ضمن تبیین این حقیقت که حاکمیّت یزید بزرگ ترین منکر اجتماعی ومروج انحراف وگمراهی است و در چنین اوضاعی وظیفه انسان آزاده و با تقوااست که با آن مبارزه کند. امام حسین(ع) در نامه ای که به افراد سرشناس کوفه فرستادند این سخن پیامبر(ص)را یاد آور شدند که «هر مسلمانی سلطان ستمگری را ببیند که حرام خدا را حلال می شمارد و پیمان الهی را در هم می شکند و با سنّت رسول خدا مخالفت می کند و در برابر چنین سلطانی با عمل یا گفتار مخالفت نکند، بر خداوند سزاوار است که چنین کسی را داخل آتش جهنم سازد». حضرت در ادامه فرمودند: «آگاه باشید به درستی که اینان (یزیدیان) پیروی از خدا را ترک و تبعیّت از شیطان را بر خود واجب کرده اند. فساد را رواج داده، حدود الهی را تعطیل کرده اند... حلال را حرام و اوامر و نواهی الهی را دگرگون کرده اند. من سزاوارترین شخصی هستم که به این اوضاع اعتراض کنم». بر این اساس از درس های مهمّ عاشورا مبارزه هدفمند علیه همه انحرافات وگمراهی ها ومروجان یزیدی آن در طول زمان است.

درسی از درس های عاشوراء(۲۱) مکتب عاشوراء یک مکتب ظلم ستیز است. این مکتب هیچ وقت با ظالمان کنار نیامده وبا آنها مدارا نمی کند.امام حسین (علیه السلام )با قیام خود در برابر یزیدیان، به انسان ها درس ظلم ستیزی و عدم سکوت و تسلیم در برابر زورمندان و ستمگران دادند و به آنها آموختند اگر قادر به کوتاه کردن دست ستمگران نیستند، دست کم سکوت نکنند و از طریق افشاگری به رسوا کردن طاغوت ها بپردازند. لذا آن حضرت به محض این که خبردار شدند که یزید به عنوان خلیفه مسلمانان زمام امور جامعه اسلامی را در دست گرفته است شروع به مخالفت با او کردند و سپس با هدف هدایت مردم به افشای یزید پرداختند. از جمله می فرمودند: «یزید مرد فاسقی است. شراب می نوشد، انسان های بی گناه را به قتل می رساند و به صورت علنی مرتکب فسق و فجور می شود

درسی از درس های عاشوراء(۲۲) آزادگی وآزاده زندگی کردن از درس های ماندگار مکتب عاشورای حسینی(ع) است. از درس های مهم نهضت عاشورا برای همه انسان ها این بود که صرف نظر از هر عقیده ای که دارند، سعی کنند در زندگی آزاده باشند و تن به هیچ گونه خواری ندهند و تسلیم ستم هیچ ستمگری نشوند. آری، آن هنگام که مرد ستمگری چون یزید او را به بیعت با خود فرا خواند، در جواب او فرمود: «هرگز دست ذلّت به شما نمی دهم و هم چون برده ها تسلیم شما نمی شوم» و بارها جمله «مَوتٌ فی عزٍّ خیرٌ مِن حیاةٍ فی ذُلٍّ؛ مرگ با عزت بهتر از زندگی ذلیلانه است»، را بر زبان جاری ساخته، انسان ها رابه آزادگی دعوت کرد. در کربلا وقتی آن حضرت را بین مرگ و بیعت با ستمگری چون یزید مخیّر ساختند، فرمودند: «این گروه ستم پیشه مرا به انتخاب یکی از دو چیز یعنی جنگ و پذیرش ذلت مجبور کردند. امّا محال است که من به ذلّت تن دهم». رزمندگان اسلام که در طول هشت سال دفاع مقدس به اسارت حکومت بعث صدام در می آمدند با اقتداء به آزادگان کاروان حسینی بگونه ای عزتمندانه عمل کردند که دشمن با همه امکانات خود ذلیل دست آنها بود.

آزاده و آزادگی در جمله‌ی معروف امام حسین(ع) است که اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید.

سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی گرامی باد

🔹 اسیر شیطان ️موسی (علیه‌السلام) در مواجهه با ابلیس گفت: به من از گناهی خبر ده که اگر انسان آن را انجام دهد، تو بر او چیره می‌شوی و انسان اسیر تو می شودو هر جا که بخواهی، او را می‌کشی. ابلیس گفت: اذا اعجبته نفسه و استکثر عمله، و استصغر فی عیبه ذنبه؛سه گناه است که اگر انسان گرفتار آن بشود، من بر او چیره می‌شوم: ۱- هنگامی‌که او، خودبین شود و از خودش خوشش آید؛ ۲- هنگامی‌که او عمل خود را بسیار بشمارد؛ ۳- هنگامی‌که گناهش در نظرش کوچک شود. کلینی، اصول کافی، ج ۲، ص ۲۶۲