سلوک الی الله بدون توسّل به حضرت زهرا- سلام الله علیها- ممکن نیست! مرحوم آیت الله حاج آقا نصرالله شاه آبادی می‌فرمودند: مرحوم والد- آیت الله محمد علی شاه آبادی- ارادت خاصی به حضرت زهرا- سلام الله علیها- داشتند، تا حدّی که بردنِ نام حضرت زهرا، با جاری شدن اشک ایشان مساوی بود. حتی در مقام استخاره، تنها عبارتی که به زبان می‌آوردند این بود: «الهی به عصمتِ زهرا، به نورِ زهرا، به شرفِ زهرا، به حیثیتِ زهرا »و آن وقت اشک از چشمان‌شان جاری می‌شد و سپس استخاره می‌کردند. به عقیده ایشان سلوک الی الله، بدون ارتباط و توسل به حضرت زهرا ممکن نیست، لذا می‌فرمودند: همان طور که ائمه- علیهم السلام- در مقاماتِ عالیه نیازمند توسّل به مادرشان هستند، ما نیز در مقام سیر الی الله، نیازمندِ توسل به حضرت زهرا(ع)هستیم! حدیث نصر- یادنامه آیت الله نصرالله شاه آبادی، ص۱۹۰

از امام رضا(علیه السلام) در خصوص منتظران حضرت ولی عصر(ع) روایت شده است: «منتظرین گداخته می شوند، همان گونه که طلا در کوره گداخته می شود، و مانند طلای ناب از ناخالصی پاک می شوند» بر مشکلات صبور باشید. الارشاد ، ص۳۳۹

باور کنیم حساب وکتاب را: فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ فمن يعمل مثقال ذرة شرا يره( زلزله:۷-۸)در قیامت نوبت حساب و کتاب مِثقالَ ذَرّه‌هاست! مِثقالَ ذَرّه که می‌گویند یعنی همان چند لحظه‌ای که بوی عطر زنی تمام مردی را به‌هم می‌ریزد! مِثقالَ ذَرّه که می‌گویند یعنی همان چند لحظه‌ای که شخصی به نامحرمی لبخند می‌زند ولی فکرش ساعت‌ها درگیر همان یک لبخند است! مِثقالَ ذَرّه که می‌گویند یعنی حساب و کتاب زمانی که فردی با همسرش بلند می‌خندد و جوان مجردی هم در همان حوالی آن‌ها را با حسرت نگاه می‌کند. مِثقالَ ذَرّه که می‌گویند یعنی حساب کردن زمانی که فردی در پایان صحبت‌هایش با نامحرم به خیال خودش از روی ادب، جانم و قربانت می‌گوید و رابطه‌ای را به همین اندازه سرد می‌کند! مِثقالَ ذَرّه که می‌گویند یعنی همان چند لحظه‌ای که با فروشنده‌ای نامحرم، احساس صمیمیت می‌کند. و...قدر این‌ها پیش ما خیلی کوچک است و به حساب نمی‌آید. اما مِثقالَ ذَرّه که می‌گویند امثال همین‌هاست، همین کارهای کوچکی که مثل ضربه اول دومینو خیلی کوچک است اما انتهایش را روزی که پرده‌ها کنار رفت، خواهیم دید!

نکات تربیتی ازآیت‌الله مصباح‌یزدی(ره): 🔹 از ویژگی‌های اهل آخرت این است که دائم در حال مبارزه با هوای نفس و وسوسه‌های شیطانی هستند. 🔹اگر انسان در مقابل خواسته‌های نفسانی و توقعات دیگران مقاومت کرد و رضای خدا را ملاک قرار داد، خداوند او را به گونه‌ای یاری می‌کند که همه این‌ها در نظرش بی‌ارزش خواهند شد.

عشق وارادت آیه الله العظمی بهاءالدینی به حضرت فاطمه(سلام الله علیها) آیت الله بهاء الدینی(ره) در عشق و ارادت به مادرشان حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها می فرمود:«مادر ما فوق العادگی دارد.»و در مقام آن حضرت نزد خدا و پیامبر و ائمه علیهم السلام می فرمود:«ما می دانیم هر چه را حضرت فاطمه علیها السلام امضا کند از نظر پیامبر و ائمه علیهم السّلام، امضا شده است که هیچ حرفی روی آن نیست.»ایشان طعم توسل به حضرت فاطمه علیها السلام مادرشان را چشیده بودند که چنین می فرمودند. روزی می فرمودند: دچار یک بیماری شدم اوایل نگران بودم که نکند خانواده برای بنده به زحمت بیفتد، اما چندین نوبت مادرم حضرت زهرا(سلام الله علیها) فرمودند: نگران نباش، باید صبر کنی، ما مواظب تو هستیم. فهمیدم سختی و ناراحتی در پیش است و باید صبر کنم.»بر این اساس، هرگز غبار و اندوه بر چهره ایشان دیده نشد و یا جمله ای که نشان از اظهار درد و ناراحتی و ابراز خستگی و بی تابی باشد، به گوش نرسید.

تاثیرات خوش اخلاقی در خانه وخانواده آیت‌الله خوشوقت (ره):کسی که اخلاق خوش در خانه دارد مانند کسی است که روزها را روزه دارد و شب‌ها را عبادت کند. در یک کلام زبان باعث سوراخ کردن کیسه‌ی اعمال است، هر چه اعضا زحمت می‌کشند و جمع می‌شوند یک حرکت زبان کیسه را سوراخ می‌کند! اگر از زن و فرزند غضبناک شدید باید از مهلکه خارج شوید وگرنه قطعاً زمین خواهید خورد. شرط دیدن امام زمان تقواست و بس؛ مقداری هم زبان را قرص داشتن است و باید ثابت کنی اختیار زبانت را داری.

«خدا همه جا حاضر و ناظر است» امام سجاد (ع) نقل می‌کند که موسای کلیم (س) از خداوند پرسید: آنها که در قیامت در سایه عرش تو به سر می‌برند، کیانند؟ فرمود: پاکدلان در سایه عرش به سر می‌برند؛ آنان که غیر حق را نمی‌نگرند و نمی‌خواهند و از هیچ خضوعی و اطاعتی دریغ نمی‌ورزند، و به همین جهت «فَأَیْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ» (بقره:۱۱۵)برای آنها مشهود است، آنگاه کریمه «وَهُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنتُمْ» (حدید:۴) برای آنان روشن می‌شود؛ به هر جا بنگرند، چهره رحمت خاص حق را می‌بینند و خود را هم در رحمت الهی، غوطه‌ور می‌نگرند. صدر الدین قونوی از برخی عارفان نقل کرده است که از او پرسیدند: اسم اعظم چیست؟ آن عارف فرمود: شما غیر اسم اعظم را به من نشان بدهید تا من بگویم اسم اعظم چیست.این گفته با سخن هدهد و یا فرشته، تفاوت فراوانی دارد. اگر کسی به جایی برسد که«فَأَیْنَمَا تُوَلُّواْ فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ» (بقره:۱۱۵)برای او حل شود، او همه اسمهای کوچک را در سایه اسم‌های بزرگ، بزرگ می‌بیند و همه اسم‌های بزرگ را در پرتو اسم اعظم، اعظم می‌نگرد. چنین انسانی غرق در اسم اعظم است و چنین مقام والائی، طهارت روح طلب می‌کند. اگر ذات اقدس اله در قرآن کریم می‌فرماید: هدف این احکام آن است که شما را تطهیر کند؛ٰ یعنی به تدریج شما را به پایگاهی برساند که غیر خدا را نبیند. منبع: جوادی آملی ، عبدالله؛ مبادی اخلاق در قرآن، صص :۱۹۷-۱۹۸