جشن آغاز ولایت وامامت حضرت مهدی عج الله تعالی فرجه الشریف با حضور قرآن پژوهان کوثر در مسجد القرآن نهم ربیع الاول بعد از نماز مغرب وعشاء
Notes_230925_053952.pdf
حجم:
4.3M
رهتوشه انتظار فرج
مجموعه ای از روایات معصومین علیهم السلام
توسلات آیه الله سید مرتضی کشمیری به حضرت فاطمه زهراء( سلام الله علیها)
سیدعباس لاری نقل کرده است: در اوقات تحصیل علوم دینی در نجف اشرف، روزی در ماه مبارک رمضان، طرف عصر افطاری تهیه کرده و در حجره گذاشتم. در حجره را قفل کرده و به خیال اینکه کلید در جیبم هست، رفتم که پس از نماز مغرب و عشا بیایم. وقتی برگشتم و خواستم در حجره را باز کنم، دیدم کلید در جیبم نیست. هرچه گشتم کلید را پیدا نکردم. به واسطة شدت گرسنگی و نیافتن کلید، سخت ناراحت بودم. از مدرسه بیرون آمدم و متحیرانه در مسیر خود تا حرم قدم میزدم و به زمین نگاه میکردم. ناگهان مرحوم سیدمرتضی کشمیری را دیدم. علت ناراحتیام را پرسید. جریان را برایش نقل کردم. با من به مدرسه آمد و فرمود: میگویند نام مادر موسی(ع) را اگر کسی بداند و به قفل بسته بخواند، آن قفل باز میشود. آیا جدة ما فاطمة زهرا(س) کمتر از او است؟! سپس دست در قفل نهاد و فرمود: یا فاطمه الزهراء! یک وقت دیدم قفل باز شد
🔴 مثل ظرفهای به هم متصل!
«الْمُؤْمِنُ أَخُوا الْمُؤْمِنِ لِأَبِيهِ وَ أُمِّهِ»؛ مؤمن برادر مؤمن است؛ برادر پدر و مادری. دو مؤمن پیش از آنکه عرب یا عجم باشند، مؤمن هستند؛ ارتباط آنها ایمانی است. «فَإِذَا أَصَابَ رُوحاً مِنْ تِلْكَ الْأَرْوَاحِ فِي بَلَدٍ مِنَ الْبُلْدَانِ حُزْنٌ حَزِنَتْ هَذِهِ لِأَنَّهَا مِنْهَا»؛ وقتی یک روح از آن ارواح در شهری از شهرها، گرچه دور باشد، محزون میشود، این روح هم محزون میشود؛ یعنی غصهها و رنجهایشان بهطور حقیقی به یکدیگر منتقل میشود.
رابطهای که میان مؤمنین است، فعل و انفعالاتشان را به یکدیگر منتقل میکند. ظرفهای به هم متصل اینگونهاند؛ اگر یک قطره خون در این ظرف بچکد، آن ظرف هم رنگ میگیرد؛ یک قطره عطر در یکی ریخته شود، دیگری هم معطر میشود؛ اگر غصهای در دل این مؤمن بیاید، در دل آن مؤمن هم میآید. این رابطه بسیار عمیق است.
آیت الله میرباقری ،دریچهای به جامعهٔ ولایی،ص ۱۹۰
⚜ سبک زندگی قرآنی
🔶أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً رَّابِياً وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغَاء حِلْيَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهُ كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاء وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الأَرْضِ كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللّهُ الأَمْثَالَ (رعد: ١٧)
خداوند از آسمان آبى فرو فرستاد; و از هر درّه و رودخانه اى به اندازه آنها سيلابى جارى شد; سپس سيلاب بر روى خود كفى حمل كرد; (همچنين) و از آنچه در كوره ها براى به دست آوردن زينت آلات يا وسايل زندگى، آتش بر آن مى افروزند، كف هايى مانند آن به وجود مى آيد ـ خداوند براى، حقّ و باطل چنين مثالى مى زند.
سرانجام كف ها به بيرون پرتاب مى شوند، ولى آنچه به مردم سود مى رساند (آب يا فلزّ خالص) در زمين مى مانَد; خداوند اين چنين مثال مى زند!
زمانی که باران می بارد و رودخانه ها از آب پر می شوند، در جریان و خروش رود، کفی بر روی آب شکل می گیرد.
حق، مانند آن آب است و باطل، کف روی آب.
️باطل مانند كفِ روی آب است، زيرا:
١_ باقی نمی ماند و رفتنى است.
٢_ در سايه حقّ جلوه مى كند.
٣_ روى حقّ را مى پوشاند.
۴_ جلوه دارد، ولى ارزش ندارد. نه تشنه اى را سيراب مى كند نه گياهى از آن مى رويد.
۵_ با آرام شدن شرايط، محو مى شود.
۶_ بالانشين، پر سر وصدا، امّا توخالى و بى محتوى است.