نکات مهم وکلیدی در مشاوره وتربیت ازآیت الله حائری شیرازی(ره) فکر دیگران را به خودتان وابسته نکنید اگر شما در ضمن مشورت دادن به دیگران، چنان عمل کنید که او دفعۀ دیگر هر کاری که دارد، قبل از اینکه فکر کند، بیاید از شما بپرسد، این نقض غرض است؛ این_خدمت_نیست. اگر شما چنان او را راهنمایی کنید که او هرگز نتواند بدون مشورت با شما تصمیم بگیرد، خیال می‌کنید که به او خدمت کرده‌اید؛ اما شما به او خیانت کرده‌اید. ️ گاهی آدم #لذت_می‌برد از اینکه با او مشورت کنند! لذت می‌برد از اینکه از او کسب تکلیف کنند! اگر این‌طور شد، آن فرد را چنان بار می‌آورد که به او وابسته شود و دم به دم بیاید بگوید: «آقا! تکلیفم چیست؟ این کار را بکنم یا نکنم؟» مثلاً کسی که دوست دارد چند نفر مثل موم در دستش باشند، یک بار که آنها بدون مشورت او عمل کردند و اشتباه کردند، می‌گوید: «نگفتم که بدون مشورت با من تصمیم نگیرید؟! من خیر شما را می‌خواهم. برای شما ضرر داشت که یک زنگ به من می‌زدید و کسب تکلیف می‌کردید و اطلاع می‌دادید؟!» این_تربیت_اسلامی_نیست! این سیستم تربیت نفسانی است. این برنامۀ بنده‌سازی انسان‌ها و وابسته کردن آنها به خود است. نفس، تشنۀ آقایی است، تشنۀ سیادت است، تشنۀ تسلط است؛ می‌خواهد یک فکر، دو فکر، سه فکر، چهار فکر وابسته به او باشند. نفس، تشنۀ معبود شدن است، تشنۀ این است که چهار تا بنده داشته باشد، چهار تا پرستنده داشته باشد.

ازامام حسین (ع) روایت شده است : من حاول أمرا بمعصیه الله کان أفوت لما یرجو و أسرع لما یحذر. کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود بحار الانوار، ج ۷۸، ص ۱۲۰

نکته ای ازحضرت آیت‌الله العظمی بهجت قدس‌سره: در مسأله زکات دادن؛ شارع می‌داند که عینک‌های ما آلوده است! ما نمی‌توانیم این مطلب را تشخیص دهیم که زکات دادن، موجب رشد مال است، مبارک کردن مال است. می‌دانیم از لطف و احسان است که شارع فرمود: [با زکات و صدقات] تهذیب بکنید مالتان را، زیاد می‌شود! «استنزلوا الرزّق بالصدّقه روزی را با صدقه نازل کنید.» کلینی؛الکافی، ج۴، ص۳ بالمیزان(به‌مقدار قابل‌توجه‌ای) دارد کیسه‌اش را خالی می‌کند. «استنزلوا الرزق»! ولی گویا خداوند برخلاف ظاهر امر می‌فرماید:] پرکن! [چگونه می‌شود؟!] بابا! [من که] دارم خالی می‌کنم؟! آخر عقلت نمی‌رسد! تو چه می‌فهمی که فردا چه می‌شود‌؟! فردا یک قِران هم اگر گیرت بیاید از این دَه قِرانی -که الان داری می‌دهی- مبارک‌تر می‌شود برای تو!

مومنان پروازی در روایت رسول الله(ص): وقتى روز قيامت فرا رسد، خداوند به گروهى از امتم بال می‌دهد تا با آنها از آرامگاهشان به سمت بهشت پرواز كنند، در آنجا خوش و مرفّه و هر طورى كه بخواهند به سر مى‏ برند، فرشتگان به آنها می‌گويند:آيا شما حساب را دیدید؟جواب مى‏دهند؛ ما حسابى نديديم.آيا در پل صراط مجازات شديد؟جواب مى‏دهند: ما پل صراطى نديديم.سپس مى‏گويند: آيا جهنّم را ديديد؟مى‏ گويند: ما چيزى نديديم.آنگاه فرشتگان مى‏گويند: شما از امّت كدام پيامبريد؟ جواب مى‏دهند: از امّت حضرت محمّد(ص). فرشتگان مى‏ گويند شما را به خدا سوگند، بگوييد؛ كار شما در دنيا چه بود؟مى‏گويند: ما دو خصلت داشتيم كه خداوند به خاطر آن اين مقام را با لطف و رحمت خود مرحمت كرد.مى‏پرسند: آن دو خصلت چه بودند؟در خلوت از خدا شرم مى‏ كرديم مرتكب گناه شويم ديگر آن كه هر چه خداوند روزى ما كرده بود راضى بوديم. فرشتگان مى‏گويند، اين مقام زيبنده شماست. مجموعه ورام، آداب و اخلاق در اسلام

فرصت آفرینی در برابر دشمنی ها درکلام امام خامنه ای ادام الله ظله العالی: اگر حضور در صحنه موجب تحریک دشمنیهاست، این دشمنیها در یک جمع‌بندی نهائی مایه‌ی خیر است. آن دشمنیهاست که غیرتها و انگیزه‌ها را تحریک میکند و فرصتهائی برای موجود زنده میآفریند. هر جا به مجموعه‌ی روحانیت یا به دین یک خصومت‌ورزی و کین‌ورزیای انجام گرفت، در مقابل، حرکتی سازنده از سوی بیداران و آگاهان انجام گرفت. مثلا نوشتن یک کتاب به وسیله‌ی یک نویسنده‌ی متعصب ضد شیعه، موجب به وجود آمدن چندین کتاب منبع بزرگ شیعی شد. در همین شهر قم اگر کتاب «اسرار هزار ساله» از سوی یک فرد منحرف که ترکیبی از تفکرات سکولاریستی و گرایشهای وهابیگری داشت، منتشر نمیشد، امام بزرگوار ما نمیرفت درس خود را مدتی تعطیل کند و کتاب «کشف الاسرار» را بنویسد؛ که در این کتاب، اهمیت حکومت اسلامی و ولایت فقیه، نخستین جوانه‌هایش مشاهده میشود. بازتولید این تفکر مهم فقهی و شیعی در کتاب «کشف الاسرار» امام بزرگوار محسوس است. بنابراین، این دشمنیها به ضرر ما تمام نشده است. هر جا خصومت‌ورزی انجام گرفت، موجود بیدار و آگاه - یعنی حوزه‌ی علمیه - از خود واکنشی نشان داد و فرصتی آفرید. دشمنیها فرصت‌آفرینند؛ بشرط آنکه آن وقتی که ما بیدار باشیم، آن وقتی که ما زنده باشیم، آن وقتی که ما غافل نباشیم! ۸۹/۷/۲۹

نکته ای ازحضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: از ابن‌حنبل(امام چهارم اهل‌سنت) سوال کردندکه افضل صحابه کیست؟ یک کسی را گفت ـ نمی‌دانم چه کسی را ـ گفتند: چرا علی علیه‌السلام را نگفتی؟ تو که به علی اخلاص داشتی! ابن‌حنبل گفت: شما از «صحابه» سؤال کردی! اما علی(ع) از صحابه نیست؛ علی(ع) نفْس پیغمبر(ص) است؛ جان پیغمبر است؛ روح پیغمبر است! او از صحابه است تا حکمی که برای صحابه است، برای حضرت علی کنید؟!

درس هایی از نهج البلاغه:(۳) نامه ها وحکمت ها: ازامام على (عليه‌السلام) روایت شده است: أفضلُ المؤمنينَ أفضلُهُم تَقْدِمَةً مِن نفسِهِ و أهلِهِ و مالِهِ. برترين مؤمنان آن كسى است كه از جان و خانواده و دارايى خود (در راه خدا) بيشتر مايه بگذارد. نهج البلاغه، نامه ۶٩

💠 عوامل شادمانی 1⃣ خردمندی: ازامام صادق(ع) در حدیث معروف «جنود عقل و جهل» روایت شده است: شادی و شادابی از زمره سپاهیان عقل ولشکریان خردمندی و کسالت و اندوه را از جمله لشکریان نابخردی وجهل است. همچنین امام علی(ع)میوه خردمندی را ، شادمانی دانسته اند . 2⃣ ایمان: ازرسول اکرم(ص) روایت شده است: «خداوند از روی حکمت و فضل خویش، آسایش و شادمانی را در یقین و خرسندی از خود قرار داد و غم و اندوه را در شک و ناخرسندی از خود.» 3⃣ اعتمادکردن به خدا: ازامام علی(ع) روایت شده است:«هر کس به خدا اعتماد کند، خداوند شادمانی را به وی می‌نمایاند.» 4⃣ خوش خلقی: ازامام علی(ع) روایت شده است: «با اخلاق خوش، زندگی نیکو می‌گردد.» 5⃣ خدمت به مردم: ازامام علی(ع) روایت شده است: «نیکوترین زندگی از آن کسی است که مردم در سایه فضیلت او زندگی کنند.» 6⃣ مدارا کردن: ازامام حسن مجتبی(ع) روایت شده است:«شادمانی در سازگاری با برادران است و در مراعات حقوق همسایگان.» 7⃣شوخی کردن: در سیره رسول خدا(ص) و ائمة اطهار(ع) بسیار دیده می‌شود که با اصحاب و یا کسانی که به دیدار آن بزرگواران رسیده بودند، شوخی و مزاح می‌فرمودند. 💌نقل است که پیرزنی نزد پیامبر(ص) آمد و عرضه داشت دعا کنید بهشتی شوم ایشان به او فرمودند: «پیر به بهشت نمی‌رود.» و پیرزن گریست. پیامبر(ص) سپس با استناد به آیه ۳۵ و ۳۶ سوره واقعه فرمودند: «ابتدا جوان می‌شوند و سپس وارد بهشت می‌شوند.» ازامام صادق(ع) هنگامی که شنیدند اصحابشان با یکدیگر کم شوخی می‌کنند، روایت شده است: «این گونه نباشید، زیرا شوخی از خوشخویی است، و تو بدان وسیله برادرت را شاد می‌سازی. پیامبر خدا(ص) برای اینکه کسی را شاد کند، با او شوخی می‌ کرد‌.

ازامام جواد (عليه السلام) روایت شده است: لَؤْكانَتِ السَّمواتُ وَالْأرْضُ رَتْقَا عَلى عَبْدٍ ثُمَّ اتَّقىَ اللّه َ تَعالى لَجَعَلَ مِنْها مَخْـرَجا اگر آسمانها و زمين بر شخصى بسته باشد، ولى تقواى الهى پيشه كـند، خداوند گشايشى از آنها برايش قرار مى دهد الفصول المهمه: 274/285

آمادگی برای اقدام در بیان حضرت آیت الله مصباح یزدی(ره): 🔸️اگر سرباز محب امام زمان (‌عجل ‌‌الله ‌‌فرجه ‌‌الشریف) هستی باید این‌طوری باشى؛ «شَاهِرا سَیْفِی مُجَرِّدا قَنَاتِی؛ سلاحم را كاملاً آماده و برهنه كرده باشم و از غلاف درآورده باشم.» اگر به زبان امروزی بخواهم بگویم، دستم روى ماشه باشد؛ «مُجَرِّدا قَنَاتِی» 🔸️نوكر امام زمان(‌عجل ‌‌الله ‌‌فرجه ‌‌الشریف) آرزویش این است كه این‌گونه باشد. هر روز عهد مى‌‌بندد كه: «خدایا! من مى‌‌خواهم این‌گونه باشم.»

راه رسیدن به توحید در بیان حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: 🔶مفهوم روایتِ «مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ، عَرَفَ رَبّهُ؛ هر کس خود را بشناسد، پروردگارش را شناخته است»(۱)این است که «مَنْ لَمْ یعْرِفْ نَفْسَهُ، لَمْ یعْرِفْ رَبّهُ؛ هر کس خود را نشناسد، پروردگارش را نشناخته است». آن كه در طلب دقت كند، بين طالب و مطلوب مناسبتى مى يابد، و پى مى برد كه نفس بدون تو حد و تجمع به كمال انسانى نرسد، و تعلق با تعقل جمع نشود. ازحضرت امام على (عليه السلام) روایت شده است :العارف من عرف نفسه فاعتقها و نزهها عن كل ما يبعدها 🔻 پی‌نوشت: ١.مصباح‌الشریعة، ص۱۳؛ 📚 در محضر بهجت، ج٣، ص٢٩٧

🔴 اکتفا به وظایف فردی در رابطه با ظهور کافی نیست! آیا صرفا اکتفا کردن به مسائل قلبى و عاطفی در رابطه با حضرت، بدون اینکه وارد عینیت زندگی ما شود، یا پرداختن به مسائل و «وظایف فردی»، بدون اینکه جامعه‌ی خود و حتی جامعه‌ی جهانی را به سمت «ظهور» ببریم کافی است؟ و آیا دوستان حضرت تنها با انجام وظایف فردی وظیفه‌شان را انجام داده‌اند؟ خداوند در قرآن می‌فرماید: «يا أيها الذين آمنوا اصبروا وصابروا ورابطوا واتقوا الله لعلكم تفلحون»؛ بر اساس روایات «اصبروا» «صبر فردی» بر مصیبت‌ها و فشارها، صبر بر «گناهان»، صبر بر انجام «واجبات» و طاعات، صبر بر «بلاها»، صبر بر خواهش‌ها و طغیان‌های نفس در میدان‌های شهوت و غضب است.و «صابروا» صبر در مقابل «دشمن» است. استقامتی است که جامعه‌ی مؤمنان در مقابل دستگاه و تمدن مادی باید از خود نشان دهد و دست از «فرهنگ» و «اعتقادات» و «ارزش‌های» خود برندارد. آن وقت با این دو مرحله‌ی صبر و استقامت فردی و اجتماعی نوبت به مرحله‌ی بعد، یعنی به ارتباط با او می‌رسیم. «رابطوا» یعنی «و رابطوا إمامکم المنتظر»؛ [پیوند خود را با امام منتظرتان مستحکم کنید.]