نکته ای از علامه طباطبایی(ره): عمر زود‌تمام می شود. وقتی مرگ فرارسید انسان آن وقت می فهمد که عمر چقدر کوتاه بود و آرزو می کند کا ش فرصت داشتم نماز و عبادت و ذکر‌میگفتم اما افسوس که فرصت نیست. تا رسد دستت به خود شو گارگر چون فتی از پای خواهی زد به سر

نکته ای از علامه حسن زاده آملی(ره): آن لطائف ذوقى و عرفانى , آن نكات سرى كه در ادعيه و اوراد و مناجاتهاى ائمه اطهار ما پيدا مى شود در روايات نمى شود بدست آورد , زيرا كه در روايات مخاطب مردم اند و با مردم به فراخور عقل آنها صحبت مى كردند و سخن مى گفتند اما در مناجاتها و ادعيه در خلوتخانه عشق با جمال و جلال مطلق به راز و نياز مى پرداختند كه آنچه گفتنى بود به زبان می آوردند . اميد آن كه در حوزه هاى علميه , صحف ادعيه و اذكار كه از ائمه اطهار ما صادر شده است و بيانگر مقامات و مدارج و معارج انسان است از متون كتب درسى قرار گيرند . العبد #حسن_زاده آملی 📚مجموعه مقالات ص ۱۵۶

نکته ای از آیه الله العظمی بهجت(ره): نسبت به فشار وارد بر دیگر مسلمانان بی‌تفاوت نباشیم! اگر دعاهای مقرون به اشک داشتیم، کار را پیش می‌بردیم، و اگر می‌مردیم و شهید می‌شدیم، مقصود حاصل می‌شد.الآن برادران و خواهران مذهبی و دینی ما در فشار و ناراحتی به سر می‌برند، و ما این‌گونه راحت و بی‌تفاوت نشسته‌ایم؛ پس اگر روزی ما در فشار و ناراحتی به سر بریم و آنها راحت باشند عیبی ندارد! درحالی‌که جامعه توحیدی باید طوری باشد که اگر جایی از آن آسیب دید، جاهای دیگر بی‌تفاوت نباشند. کتاب حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه)، ص۲۱۸

مجموعه ای از پوستر های موضوعی دعای عهد آستان قدس رضوی برای افزایش تلالوء نور انتظار حضرت حجت(ع) تقدیم می شود

گامی در رهایی از خود بینی وخدابین شدن: قسمت دوم۲: تزکیه شرک وخودبینی گام مهمی در موحد شدن انسان مومن است. خداوند در قرآن می فرماید:أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ؛ أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ؛ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ( ایات ۶۳ تا۶۵ واقعه) آيا آنچه را كشت مى‌كنيد، ديده‌ايد؟ آيا شما آن را مى‌رويانيد يا ما روياننده‌ايم؟ اگر بخواهيم آن را خار و خاشاك مى‌گردانيم، پس شما از روى تعجّب مى‌گوييد:إِنَّا لَمُغْرَمُونَ؛ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ما زيان ديده‌ايم. بلكه محروم و بدبختيم. با تدبر درآیات می فهمیم که زمين، بدن انسان را به خاك تبديل مى‌كند ولى بذر را به خاك تبديل نمى‌كند. دانه درون زمين دو حركت متضاد دارد، ساقه به سوى بالا و ريشه به سوى پايين مى‌رود. ريشه، مواد غذايى را جذب و ساقه، موانع خود را حتى اگر سفت باشد دفع مى‌كند.يك دانه به چند خوشه تبديل مى‌شود و توليد مثل مى‌كند.هر نوع تغيير و تحوّلى در طبيعت، براى خداوند يكسان است. حيات يا مرگ موجودات، شيرينى يا تلخى آب، همه در نزد قدرت خداوند يكسان است. از راه‌هاى خداشناسى، فرض خلاف وضع موجود است، چنانكه گفته‌اند: «تعرف الاشياء باضدادها» يعنى با تصور ضدّ هر چيزى، جايگاه و اهميّت آن چيز مشخص مى‌شود، مثلًا: اگر هر يك از شب يا روز طولانى شود، اگر آب‌ها به زمين فرو رود، اگر كشت‌ها همه خار شود، اگر آب‌ها تلخ شود و چه كسى مى‌تواند آن را به وضع موجود تبديل كند؟ آرى اگر انسان به اين نكته توجّه داشته باشد كه هر چه دارد، هر لحظه در معرض تغيير و نابودى است و به پيامدهاى از دست دادن آنها بيانديشد، ارزش نعمت‌هاى موجود را بهتر درك خواهد كرد و به لطف و قدرت الهى بيشتر پى‌مى‌برد. همان قدرتى كه از يك دانه بذر، خوشه‌ها پديد مى‌آورد، مى‌تواند از تك سلّول انسان مرده‌اى دوباره او را زنده كند. «أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ» فعل و انفعالات طبيعى با اراده خداوند است. «لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً» برخى انسان‌ها، تا محصولشان خار و خاشاك نشود و سرشان به سنگ نخورد، وجدانشان بيدار نمى‌شود. اگر انسان بخواهد به این مرحله برسد که خودش را نبیند، تمرین می‌خواهد. یک دفعه نمی‌تواند به این مرحله برسد. تمرین را باید از کم شروع کرد. کم یعنی مخالفت‌های ابتدایی و کوچک با خواسته‌های ابتدایی و به ظاهر کوچک که نتیجه آن، ندیدن خود است.