گامی در رهایی از خود بینی وخدابین شدن: قسمت دوم۲: تزکیه شرک وخودبینی گام مهمی در موحد شدن انسان مومن است. خداوند در قرآن می فرماید:أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ؛ أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ؛ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ( ایات ۶۳ تا۶۵ واقعه) آيا آنچه را كشت مى‌كنيد، ديده‌ايد؟ آيا شما آن را مى‌رويانيد يا ما روياننده‌ايم؟ اگر بخواهيم آن را خار و خاشاك مى‌گردانيم، پس شما از روى تعجّب مى‌گوييد:إِنَّا لَمُغْرَمُونَ؛ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ما زيان ديده‌ايم. بلكه محروم و بدبختيم. با تدبر درآیات می فهمیم که زمين، بدن انسان را به خاك تبديل مى‌كند ولى بذر را به خاك تبديل نمى‌كند. دانه درون زمين دو حركت متضاد دارد، ساقه به سوى بالا و ريشه به سوى پايين مى‌رود. ريشه، مواد غذايى را جذب و ساقه، موانع خود را حتى اگر سفت باشد دفع مى‌كند.يك دانه به چند خوشه تبديل مى‌شود و توليد مثل مى‌كند.هر نوع تغيير و تحوّلى در طبيعت، براى خداوند يكسان است. حيات يا مرگ موجودات، شيرينى يا تلخى آب، همه در نزد قدرت خداوند يكسان است. از راه‌هاى خداشناسى، فرض خلاف وضع موجود است، چنانكه گفته‌اند: «تعرف الاشياء باضدادها» يعنى با تصور ضدّ هر چيزى، جايگاه و اهميّت آن چيز مشخص مى‌شود، مثلًا: اگر هر يك از شب يا روز طولانى شود، اگر آب‌ها به زمين فرو رود، اگر كشت‌ها همه خار شود، اگر آب‌ها تلخ شود و چه كسى مى‌تواند آن را به وضع موجود تبديل كند؟ آرى اگر انسان به اين نكته توجّه داشته باشد كه هر چه دارد، هر لحظه در معرض تغيير و نابودى است و به پيامدهاى از دست دادن آنها بيانديشد، ارزش نعمت‌هاى موجود را بهتر درك خواهد كرد و به لطف و قدرت الهى بيشتر پى‌مى‌برد. همان قدرتى كه از يك دانه بذر، خوشه‌ها پديد مى‌آورد، مى‌تواند از تك سلّول انسان مرده‌اى دوباره او را زنده كند. «أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ» فعل و انفعالات طبيعى با اراده خداوند است. «لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً» برخى انسان‌ها، تا محصولشان خار و خاشاك نشود و سرشان به سنگ نخورد، وجدانشان بيدار نمى‌شود. اگر انسان بخواهد به این مرحله برسد که خودش را نبیند، تمرین می‌خواهد. یک دفعه نمی‌تواند به این مرحله برسد. تمرین را باید از کم شروع کرد. کم یعنی مخالفت‌های ابتدایی و کوچک با خواسته‌های ابتدایی و به ظاهر کوچک که نتیجه آن، ندیدن خود است.

نکته ای ازآیت الله العظمی جوادی آملی: «برخی از نعمتها برای انسان از ویژگی خاصی برخوردار است که یکی از آنها نعمتِ وجود شب است، چون اگرچه کارهای عادی معمولا در روز انجام میگیرند و از این جهت روز اثر بسزایی در زندگی بشر دارد، برای تطهیر درون و خالص شدن دل، فرصتی بهتر از شب نیست زیرا #غبارروبی دل نیاز به خلوت و آرامش دارد که تحصیل آن در روز به جهت کوشش مستمر و مشاغل فراوان آن «اِنَّ لَكَ فِى النَّهارِ سَبحًا طويلا» غالباً دشوار است، زیرا فرضاً کسی بخواهد خلوت گزینی کند دیگران به او مراجعه میکنند و با توجه به مسئولیت پذیری او، فراغت را از وی سلب میکنند.» 📚سلونی قبل ان تفقدونی(تحریر نهج البلاغه) ج٣ ص۵۰۰

ازامام على (عليه السلام) در توصیف گفتار ورفتار رسول الله(ص) روایت شد: كانَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله عليه و آله اِذا بُشِّرَ بِجارِيَةٍ قالَ: رَيْحـانَةٌ، وَرِزْقُـها عَـلَى اللّهِ هرگاه رسول خدا صلی الله عليه و آله را به ولادت دخترى مژده مى دادند، مى فرمود: ريحان و دسته گل است و روزىِ او بر خداست سُنَنُ النَّبى صفحه۸۰

منبر قرآنی: موضوع:حکایت های سازنده ازعلامه طباطبایی (ره) مکان منبر: مسجد القرآن قسمت اول۱