منبر قرآنی: موضوع:فضایل فاطمه زهرا(س) در کلام ائمه معصومین(ع) قسمتچهارم۴:فاطمه(س) از نگاه امام سجاد(ع)

چند حدیث در عظمت مقام زهرا(س) ۱- فاطمه(س) قلب محمّد(ص) است حضرت علی(ع) فرمود: «حسن و حسین(ع) دو سبط این امّت همچون دو چشم محمّد(ص) هستند، و من همچون دست برای بدن آن حضرت می‌باشم. «وَ اَمّا فاطِمَةُ فَکَمَکانِ الْقَلْبِ مِنَ الْجَسَدِ: امّا فاطمه(س) همچون قلب برای پیکر پیامبر(ص) است». ۲- راز نامگذاری حضرت زهرا(س) به فاطمه(س) حضرت رضا (ع) از پدران خود از پیامبر(ص) نقل کرد که فرمود: «اِنِّی سَمَّیْتُ اِبْنَتِی فاطِمَةَ، لِاَنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ فَطَمَها وَ فَطَمَ مَنْ اَحَبَّها مِنَ النّارِ: من از این رو دخترم را فاطمه(س) نامیدم که خداوند فاطمه(س) را و هر کس که او را دوست دارد، از آتش دوزخ دور سازد».  ۳- ارزش درود فرستادن بر فاطمه(س) پیامبر(ص) به فاطمه(س) فرمود: «مَنْ صَلّی عَلَیْکِ عَفَرَ اللهُ لَهُ وَ اَلْحَقَهُ بِی حَیْثُ کُنْتُ مِنَ الْجَنَّةِ: کسی که بر تو درود بفرستد، خداوند او را بیامرزد، و او را در آن مقامی که در بهشت هستم، به من ملحق سازد». ۴- لطف وسیع خدا در قیامت به محبّان فاطمه(س) پیامبر(ص) ماجرای ورود شکوهمندانه حضرت زهرا(س) به بهشت را برای سلمان تعریف می‌کرد، تا اینکه فرمود: هنگامی که حضرت زهرا(س) مقامات خود را در بهشت می‌نگرد، حمد و سپاس الهی را بجا می‌آورد، در این هنگام، خداوند به او چنین وحی می‌کند: «یا فاطِمَةُ سَلِینِی اُعْطِکِ، وَ تَمَنِّی عَلَیَّ اُرْضِکِ: ای فاطمه! از من بخواه تا به تو عطا کنم، و آنچه امید داری از من تقاضا کن تا تو را خشنود سازم». فاطمه(س) عرض می‌کند: «تو امید من و بالاتر از امید من هستی، از درگاهت می‌خواهم که دوست من و دوست خاندانم را در آتش دوزخ عذاب نکنی». خداوند به چنین وحی می‌کند: «یا فَاطِمَةُ وَ عِزَّتِي وَ جَلالِي وَ اِرْتِفاعَ مَكانِي، لَقَدْ آلَيْتُ عَلى نَفْسِي مِنْ قَبْلِ اَنْ اَخْلُقَ السَّماواتِ وَ الْاَرْضَ بِاَلْفَيْ عامٍ اَنْ لا اُعَذِّبَ مُحِبِّيكِ وَ مُحِبِّي عِتْرَتِكِ بِالنَّارِ؛ ای فاطمه! به عزّت و جلال و مقام ارجمندم سوگند، دو هزار سال قبل از آفرینش آسمانها و زمین، به خود سوگند یاد نموده‌ام که دوستان تو و دوستان فرزندان تو را در آتش دوزخ، عذاب نکنم».  

شعر شهادت حضرت فاطمه (س) می روی اما اگر میشد بمانی خوب بود با تو زهرا، لحظه های زندگانی خوب بود ای تمام ماه ها خورشیدها در خانه ات خانه ام با بودن تو کهکشانی خوب بود شد سلامم بی جواب و فاطمه در غربتم مایه ی آرامشم شد، همزبانی خوب بود زندگی کردی کنارم، ساده و بی ادّعا در کنارت خوردن یک قرص نانی، خوب بود در غروب کوچه ها و در میان شعله ها بر دفاع از حق حیدر پاسبانی خوب بود خنده را از تو گرفته درد پهلوهای تو خنده هایت فاطمه در این جوانی، خوب بود می روی از هوش هردم، حال و روزت خوب نیست می روی، اما اگر میشد بمانی خوب بود یادم آید روزهایی را که می گفتی «حسیـــن» با نوای تو چقدر این روضه خوانی خوب بود گر که می شد قتلگاهش پیش چشم زینبش خالی از هر خولی و شمر و سنانی، خوب بود کربلا هم گفت زینب لحظه های واپسین ای برادر جان اگر میشد بمانی خوب بود.

منبر قرآنی: موضوع:فضایل فاطمه زهرا(س) در کلام ائمه معصومین(ع) قسمت پنجم۵:فاطمه(س) از نگاه امام باقر (ع):

فاطمیه آمد و آن مونس و همدم کجاست؟ شمع می‌پرسد ز پروانه گل نرگس کجاست؟ در عزای مادرت یابن الحسن یکدم بیا تا نپرسد این جماعت بانی مجلس کجاست دوباره زخمِ در سر باز کرد و چشم سائل گفت: دو تا پیمانه گریه، روزیِ پایانِ سالَم کن دارد هنوز رایحه بوسه نبی دستی که در حمایت مولا سپر شده است هر که شد گمنام تر، زهرا خریدارش شود بر درِ این خانه از نام و نشان باید گذشت

ازپيامبر اکرم (صلی الله عليه و آله و سلّم) روایت شده است: ☘️شَرُّالنّاسِ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیاهُ، وَ شَرٌّ مِنْ ذلِک مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیا غَیرِهِ. بدترین افراد کسی است که آخرت خود را به دنیایش بفروشد و بدتر از او آن کسی خواهد بود که آخرت خود را برای دنیای دیگری بفروشد. مکارم‌الاخلاق، ج۲، ص۳۱۹

منبر قرآنی: موضوع:فضایل فاطمه زهرا(س) در کلام ائمه معصومین(ع) قسمت ششم۶:فاطمه(س) از نگاه امام صادق (ع):

تربیت اعتقادی در مکتب فاطمه زهرا( سلام الله علیها):

علاقمندی فاطمه زهرا(س) به قرآن: از فاطمه عليها السلام روايت شده است: «كسى كه سوره حديد و واقعه و الرّحمن را بخواند در ملكوت آسمان‌ها به او ندا مى‌كنند: در بهشت ساكن شو!» وروایت شده است: یاعلی پس از آن که مرا دفن کردی، برایم قرآن را بسیار تلاوت نما، و برایم دعا کن، چون که میّت در چنان موقعیّتی بیش از هر چیز نیازمند به اُنس با زندگان می باشد. ازحضرت فاطمه علیها السلام روایت شده است:فَأکْثِرْ مِنْ تِلاوَةِ الْقُرآنِ، وَالدُّعاءِ، فَإنَّها ساعَةٌ یَحْتاجُ الْمَیِّتُ فیها إلی أُنْسِ الاْحْیاءِ؛ مجلسی،بحارالأنوار، ج ۷۹ص۲۷