امیرحسین امشب یه پا واستاده که داستان امام حسین هم برا من تعریف کنید،میخوام بدونم چرا همش گریه میکنید!((((((:

اینکه تو روضه ها اونجوری که باید گریه کنم نمیکنم حالمو بد می‌کنه.. اونقدری که حس میکنم من لیاقت نداشتم و نباید می اومدم.. الانم همینم فردا هم همینم💔

حسین جان.. یا خودت پاکم کن و اجازه بده بهم،یا خودت بغلم بگیر و بذار یه عمر پشیمونی رو زار بزنم((:

پای روضۀ فردا همۀ جوون ها رو دعا کنید.. دعا کنید،دعا اثر دارد((((:

جوانانِ بنی هاشم بیاید.. علی را بر در خیمه رسانید💔

می‌گفت که: از حسین چیزای بزرگ بزرگ بخواید‌‌.. ول کنید نخود کیشمیش دنیا رو((:

ممنون میشم اگه تو این شب‌ها برای شفای پدربزرگم هم دعا کنید.

تمام طول مسیر رو نگام به ماهِ تو آسمونی بود که امشب برخلاف کامل نبودن،نورِ عجیبی داشت.. ماهِ تو آسمون هم امشب فهمیده شبِ قمرِبنی هاشمه! شبِ علمدار.. وفادار.. برادر.. سقا!

دلم میخواد زانو هامو توی شکمم جمع کنم،دستامو دورش حلقه کنم در حالی که سرم رو کج و کوله روش میذارم تا صبح برات گریه کنم و زجه بزنم.. من قلبم برات درد می‌کنه حضرتِ ماه!

کاش می‌تونستم انقدر برات گریه کنم تا بمیرم.. دوباره زنده بشم و گریه کنم تا بمیرم! و این قشنگ ترین چرخۀ زندگی کردنه(((:

از علامه امینى نقل شده که فرمودند: شب و روز تاسوعا و عاشورا براى سلامتى امام زمان صدقه دهید.. چون قلبِ حضرت، اندوهناکِ جَدِّ غریب‌شان، حضرت سیدالشهداء ست💔 «آجرک الله یا مولانا یا صاحب الزمان فی مصیبت جدک الحسین؏»

ولی امسال شاید برای بار دوم معنی،علمدار رو بیشتر درک کردیم(((: