این زیردریایی دو راکتور OK-650 داشت (هر کدام ۱۹۰ مگاوات نیرو تولید میکنند) و بجز آن نیز دو توربین بخار دندهای داشت ( هر کدام ۵۰۰۰۰ اسببخار/۳۷۰۰۰ کیلووات نیرو تولید میکند). نیرو ها به وسیله دو شافت از گیربکس و پیشران ها به دو پروانه ۷پره منتقل میشد.
این زیردریایی ۶ لانچر ۵۳۳ میلیمتری اژدر داشت (لزوما به معنی اینکه کلا ۶ تا اژدر داره نیست بلکه میتونست تا ۲۲ اژدر Type 53 به شکل مستقل از لانچرها داخل خودش حمل کنه و بعد هر فایر کردن جایگزین کنه).
و از همه مهمتر این زیردریایی سیستم پرتاب D-19 رو داشت که عملا باعث میشد توان حمل موشک های بالستیک رو هم داشته باشه.
زیردریایی کلاس تایفون میتوانست ۲۰ موشک RSM-52 حمل کنه که یه SLBM (موشک بالستیکی که از زیردریایی پرتاب میشه) قارهپیما هست که هر کدومش میتونه ۱۰ کلاهک گرماهستهای رو حمل کنه و به اهداف مختلف بزنه.
بعد از دوران شوروی روسیه طی توافقاتی با آمریکا موشک های RSM-52 (از خانواده R-39) رو کاهش داد و البته هزینه های این زیردریایی نیز برای روسیه بسیار بالا بود به شکلی که طی مرور زمان کم کم همه آنها از خدمت خارج شدند و اکنون از آن ۶ فروند، ۳ فروند از آنها اوراق شدند و دو فروند از خدمت خارج هستند و یک فروند نیز قرار است به موزه منتقل شود.
شاید بپرسید جایگزینی چیزی هم داشت این زیردریایی، جواب خب بله هست ولی نمیشه گفت جایگزین مستقیم بود (چون اگه بودجه و زیرساخت فراهم بود روسیه تایفون هارو بازنشست نمیکرد). به هر صورت معمولا تو عام زیردریایی "پروژه ۹۵۵ بوری" رو جایگزین این کلاس میدونند (هرچند ۴۸۰۰۰ تن کجا و ۲۴۰۰۰ تن کجا)
#Navy | @Rawlife
اندر بیکاری هایمان
peak🔥
ما که منتظر مقاله هایتان هستیم (چند وقتیه ادمینات خوابن)