سوره نساء
لَّا خَيْرَ فِي كَثِيرࣲ مِّن نَّجْوَىٰهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَٰحِۭ بَيْنَ ٱلنَّاسِۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمࣰا(١١٤)
در بسيارى از (جلسات و) سخنان درگوشى آنان، خيرى نيست، مگر (سخن) كسى كه به صدقه يا كار نيك يا اصلاح و آشتى ميان مردم فرمان دهد و هركس
براى كسب رضاى خدا چنين كند پس به زودى او را پاداشى بزرگ خواهيم داد.
رازقی🕊~
سوره نساء لَّا خَيْرَ فِي كَثِيرࣲ مِّن نَّجْوَىٰهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَ
• 💌 پیام ها :
١) نجوا، جز در موارد استثنايى، ناپسند است، چون سبب سوء ظنّ ميان مؤمنان مىشود. «لاٰ خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْوٰاهُمْ»
٢) در اظهار نظر، بايد منصفانه رفتار كرد. همهى نجواها را زير سؤال نبريم. «فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْوٰاهُمْ»
٣)گاهى آشتى دادن ميان مردم، ايجاب مىكند كه با هريك از طرفين، مخفيانه گفتگو كنيم. «إِصْلاٰحٍ بَيْنَ اَلنّٰاسِ»
۴) گاهى امربهمعروف يا صدقهى آشكار، سبب شرمندگى و لجاجت طرف مىشود، بايد با نجوا و پنهانى عمل كرد. «أَوْ مَعْرُوفٍ»
۵) اهميّت آبروى مردم، تا حدّى است كه نجواى ناپسند، به خاطر حفظ آن پسنديده مىشود و صدقه و امر به معروف مخفيانه، زشتى نجوا را تحت الشعاع قرار مىدهد.
إِلاّٰ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ ...
۶) ارزش كارها به اخلاص است. «اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ اَللّٰهِ»
۷)انجام هر كار خير پنهانى و محرمانه، نشان اخلاص نيست، شايد خود تظاهر باشد. «وَ مَنْ يَفْعَلْ ذٰلِكَ اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ اَللّٰهِ»
۸)خدمت به جامعه، دعوت به نيكوكارى و همزيستى مسالمتآميز سبب دريافت اجر عظيم است. «نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً»