"دعای روز پنجم"
🪻
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِینَ وَاجْعَلْنِی فِیهِ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ الْقَانِتِینَ وَاجْعَلْنِی فِیهِ مِنْ اَوْلِیائِکَ الْمُقَرَّبِینَ بِرَاْفَتِکَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
«خدایا در این روز مرا از آمرزشجویان درگاهت قرار ده، و قرار ده مرا در این روز از بندگان شایسته و فرمانبردارت، و در این روز مرا از دوستان نزدیکت قرار ده، به حق مهربانیات، ای مهربانترین مهربانان.»
"دعای روز ششم"
🪻
بسم الله الرحمان الرحیم
اللَّهُمَّ لاتَخْذُلْنِي فِيْهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِيَتِكَ، وَلا تَضْرِبْنِي بِسِياطِ نَقْمَتِكَ، وَزَحْزِحْنِيِ فِيْهِ مِنْ مُوجِباتِ سَخَطِكَ، بِمَنِّكَ وَأَيادِيكَ يا مُنْتَهى رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ.
خدایا در این ماه به خاطر دست زدن
به نافرمانیت خوارم مساز،
و تازیانههای عذابت را بر من مزن،
و از موجبات خشمت دورم بدار
با منت و بخششت بر من ببخشای،
ای نهایت آرزوی آرزومندان!
"دعای روز هفتم"
🪻
بسم الله الرحمن الرحیماللهمّ اعنّی فیهِ على صِیامِهِ و قیامِهِ و جَنّبنی فیهِ من هَفَواتِهِ و آثامِهِ وارْزُقْنی فیهِ ذِکْرَکَ بِدوامِهِ بتوفیقِکَ یا هادیَ المُضِلّین. خدایا یارى کن مرا در این روز بر روزه گرفتن و عبـادت و برکنارم دار در آن از بیهودگى و گناهان و روزیم کن در آن یادت را براى همیشه به توفیق خودت اى راهنماى گمراهان.
"دعای روز هشتم"
🪻
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ رَحْمَةَ الْأَيْتَامِ، وَ إِطْعَامَ الطَّعَامِ، وَ إِفْشَاءَ السَّلامِ، وَ صُحْبَةَ الْكِرَامِ، بِطَوْلِكَ يَا مَلْجَأَ الْآمِلِينَ.
خدایا در این ماه مهرورزی به ایتام، و خوراندن طعام، و آشکار کردن سلام، و همنشینی با اهل کرامت را نصیبم فرما، به عطایت ای پناهگاه آرزومندان.
"دعای روز نهم"
🪻
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِيْهِ نَصِيبا مِنْ رَحْمَتِكَ الواسِعَةِ، وَاهْدِنِي فِيْهِ لِبَراهِينِكَ السَّاطِعَةِ، وَخُذْ بِناصِيَتِي إِلى مَرْضاتِكَ الجامِعَةِ، بِمَحَبَّتِكَ يا أَمَلَ المُشْتاقِينَ.
خدایا قرار ده برایم در این روز بهرهای از رحمت وسیعت، و راهنماییام کن در این ماه به سوی دلیلهای درخشانت، و مرا به سوی موجبات خوشنودی همه جانبهات سوق ده، به حق محبتت ای آرزوی مشتاقان.
چگونه واژه ها را برای توصیفت به سجده دراورم؟
تو مادر مؤمنین بودی.
تو تمام دلخوشی و چشمداشت محمد ﷺ بودی.
تو مادر نور روشنای خلقتی...
تو مادر مؤمنینی و تمام جهان ِتشنه از وجود پر عطوفتت سبز می شود!
ثابت کرده بودی فاداریت را از همان زمانی که بقچه ی محبتت را تا غار حرا میبری، آن زمان که بی منت تمام مالت را به پای جوانه اسلام گذاشتی که حالا آن جوانه قد بکشد و ریشه دار شود و اکسیژن پاکی را در تمام این آفاق آلوده بگستراند.
هیچ کس فکرش راهم نمیکرد که تو، بزرگترین تاجره مکّه،روزگاری در تنگنای شعب ابوطالب چنین محتضر شوی و چشم ببندی جهانی را که برایت کوچک بود.
غربت.. غربت همیشه سخت بوده است،غربت از دست دادن تو سخت تر...
غربت از دست دادن وفادارترین عزیز پیامبر( صلوات خدا بر او) گویی وجودش را،
دلش را و آرزویش را به خاک میسپارد؛ شانه هایش از شدت اندوه، قطرات اشک را همراهی میکردند.
عبایش را بر تاریکی قبر پوشانیده بود، نگاه بارانیاش را اما به آسمان،کاش می شد که تو با معجزه ای برگردی!
04/12/8
دعای افتتاح خیلی قشنگه، این شبا بین کارهاتون یکی دو فراز هم شده بشنوید و بخونید 🌙 . + !