بریم سراغ آیه ۱۰۴ سوره نساء همون آیه ای که در اولین مواجهم باهاش فهمیدم این یه نشونه اس،اصلا انگار این همه در تاریخ سفر کرده تا امروز توی همچین شرایطی بشه یه نشونی یه دلگرمی🌿.
حالا این آیه چی میخواد بگه:
وَلَا تَهِنُواْ فِي ٱبْتِغَآءِ ٱلْقَوْمِۖ إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَۖ وَتَرْجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَۗ وَكَانَ
ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا(١٠٤)
و در تعقیب دشمن و غلبه بر او، سست و نااميد مشويد و اگر رنج و آزارى مىبينيد بدانيد كه آنها نيز چون شما در رنج و آزارند [با اين تفاوت كه] شما به خداوند اميد داريد در حالىكه چنين اميدى براى آنها وجود ندارد.بدانيد خداوند بزرگ آگاه و حكيم است.
رازقی🕊~
میبینی؟ دقیقا شرح حال الانه،یجورایی در پاسخ به علامت سوالایی که میگن این ماییم که داریم ضربه می خوریم و آسیب می بینم،اما قرآن میگه نه! اگه شماها آسیب می بینید دشمنتون هم آسیب میبینه ولی ما یه فرق بزرگ داریم،ادامه ش گفته( وترجون من الله مالا یرجون) ما به «خدا🤍» امید داریم چیزی که اونا ندارن!
رازقی🕊~
☘️ نكته ↓
پس از جنگ اُحد، ابو سفيان بالاى كوه اُحد رفت و شعار داد كه پيروزى ما در مقابل شكست سال گذشته در جنگ بدر بود. ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: شهداى ما در بهشتند و كشتههاى شما در دوزخ.آنان شعار دادند: «انّ لنا العزّى و لا عزّى لكم» ما بت عُزّى داريم ولى شما نداريد، مسلمانان پاسخ دادند: «اللّه مولانا و لا مولى لكم» خداوند مولاى ماست ولى شما مولى نداريد.آنگاه كفّار به نام بت هُبَل شعار دادند: «اعلُ هُبَل» سربلند باد بت هُبَل. مسلمانان در پاسخ فرياد زدند: «اللّه اعلىٰ و اَجلّ» خداوند بالاتر و جليلتر است. پس از نزول اين آيه، پيامبر فرمان بسيج عمومى (حتّى زخميان) را صادر كرد، تا با اين حركت، فكر بازگشت كفّار از سرشان بيرون رود.
〰️〰️〰️〰️〰️
📩 پيامها ↓
۱) مسلمانان بايد روحيّهى قوى داشته باشند و شكستهاى موردى (مثل اُحد) آنان را سست نكند. «وَ لاٰ تَهِنُوا»
۲) به جاى موضع تدافعى، در تعقيب دشمن و در حالت تهاجمى باشيد. «لاٰ تَهِنُوا فِي اِبْتِغٰاءِ اَلْقَوْمِ»
۳) از عوامل روحيّه گرفتن مؤمنان، مقايسهى دردهاى خود با رنج ديگران و اميد و توجّه به امدادهاى الهى و آگاهى اوست. «فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمٰا تَأْلَمُونَ»
۴) با همهى آسيبها و تلخىهاى جنگ، شما پيروزيد، چون اميد به الطاف الهى داريد. «تَرْجُونَ مِنَ اَللّٰهِ»
۵) مسلمانان، اميدهاى گونهگون از خدا دارند. اميد به امدادهاى غيبى، پيروزى، مرعوب شدن دشمن، پاداشهاى معنوى و امثال آن. (مورد اميد در آيه ذكر نشده و هر اميدى را شامل مىشود). «تَرْجُونَ مِنَ اَللّٰهِ»
۶) اميد، بزرگترين اهرم حركت و سرمايهى روحى رزمنده است. يا شهادت و سعادت، يا پيروزى. «تَرْجُونَ مِنَ اَللّٰهِ مٰا لاٰ يَرْجُونَ»
۷)رنج و مشقّت مؤمنان در جنگها، در مدار علم و حكمت خداوند است و لذا از آن جلوگيرى نمىكند. «عَلِيماً حَكِيماً»