حالا این آیه چی میخواد بگه:
وَلَا تَهِنُواْ فِي ٱبْتِغَآءِ ٱلْقَوْمِۖ إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَۖ وَتَرْجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَۗ وَكَانَ
ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا(١٠٤)
و در تعقیب دشمن و غلبه بر او، سست و نااميد مشويد و اگر رنج و آزارى مىبينيد بدانيد كه آنها نيز چون شما در رنج و آزارند [با اين تفاوت كه] شما به خداوند اميد داريد در حالىكه چنين اميدى براى آنها وجود ندارد.بدانيد خداوند بزرگ آگاه و حكيم است.
رازقی🕊~
میبینی؟ دقیقا شرح حال الانه،یجورایی در پاسخ به علامت سوالایی که میگن این ماییم که داریم ضربه می خوریم و آسیب می بینم،اما قرآن میگه نه! اگه شماها آسیب می بینید دشمنتون هم آسیب میبینه ولی ما یه فرق بزرگ داریم،ادامه ش گفته( وترجون من الله مالا یرجون) ما به «خدا🤍» امید داریم چیزی که اونا ندارن!
رازقی🕊~
☘️ نكته ↓
پس از جنگ اُحد، ابو سفيان بالاى كوه اُحد رفت و شعار داد كه پيروزى ما در مقابل شكست سال گذشته در جنگ بدر بود. ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: شهداى ما در بهشتند و كشتههاى شما در دوزخ.آنان شعار دادند: «انّ لنا العزّى و لا عزّى لكم» ما بت عُزّى داريم ولى شما نداريد، مسلمانان پاسخ دادند: «اللّه مولانا و لا مولى لكم» خداوند مولاى ماست ولى شما مولى نداريد.آنگاه كفّار به نام بت هُبَل شعار دادند: «اعلُ هُبَل» سربلند باد بت هُبَل. مسلمانان در پاسخ فرياد زدند: «اللّه اعلىٰ و اَجلّ» خداوند بالاتر و جليلتر است. پس از نزول اين آيه، پيامبر فرمان بسيج عمومى (حتّى زخميان) را صادر كرد، تا با اين حركت، فكر بازگشت كفّار از سرشان بيرون رود.
〰️〰️〰️〰️〰️
📩 پيامها ↓
۱) مسلمانان بايد روحيّهى قوى داشته باشند و شكستهاى موردى (مثل اُحد) آنان را سست نكند. «وَ لاٰ تَهِنُوا»
۲) به جاى موضع تدافعى، در تعقيب دشمن و در حالت تهاجمى باشيد. «لاٰ تَهِنُوا فِي اِبْتِغٰاءِ اَلْقَوْمِ»
۳) از عوامل روحيّه گرفتن مؤمنان، مقايسهى دردهاى خود با رنج ديگران و اميد و توجّه به امدادهاى الهى و آگاهى اوست. «فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمٰا تَأْلَمُونَ»
۴) با همهى آسيبها و تلخىهاى جنگ، شما پيروزيد، چون اميد به الطاف الهى داريد. «تَرْجُونَ مِنَ اَللّٰهِ»
۵) مسلمانان، اميدهاى گونهگون از خدا دارند. اميد به امدادهاى غيبى، پيروزى، مرعوب شدن دشمن، پاداشهاى معنوى و امثال آن. (مورد اميد در آيه ذكر نشده و هر اميدى را شامل مىشود). «تَرْجُونَ مِنَ اَللّٰهِ»
۶) اميد، بزرگترين اهرم حركت و سرمايهى روحى رزمنده است. يا شهادت و سعادت، يا پيروزى. «تَرْجُونَ مِنَ اَللّٰهِ مٰا لاٰ يَرْجُونَ»
۷)رنج و مشقّت مؤمنان در جنگها، در مدار علم و حكمت خداوند است و لذا از آن جلوگيرى نمىكند. «عَلِيماً حَكِيماً»