زمانی میرسه که خنده ها رنگ واقعیت میگیرن و درد ها کمرنگ تر از گذشته میشن اون موقع به خودت نگاه می‌کنی و از ته دل میخندی چون جلوی تمام درد ها رو گرفتی و خودت رو نجات دادی چون به زندگی ی جدیدی رسیدی مثل تولدی دوباره ..! 𝑹𝒆𝒏𝒂𝒊𝒔𝒔𝒂𝒏𝒄𝒆

در هیاهوی مغزم افرادی را کشتم ، که روزی بهترین من بودند.

با اختلاف بهترین آهنگ تاریخ:

هر شب به خودش می‌گفت: فردا دیگر طاقتش تمام می‌شود، اما فردا که می‌آمد باز زندگی جریان داشت.

چقدر آدما سریع عوض میشن

انگار برای همیشه یک جای خالی در تئاتر های مضحک قلبم ، برای تو جا مانده است.

روزی در وصف من خواهند گفت: فلانی بلندپروازترین بود و ریسک‌پذیرترین بود و بسیار خطر می‌کرد، اما با تمام وجودش پای همه چیز می‌ایستاد و ادامه‌دهنده‌ترین بود و شیفته‌ترین؛ برای تجربه‌ها و مسیرهای تازه... روزی در وصف من خواهندگفت: زیاد می‌فهمید، هرچند در ظاهر، کودک سردرگم و بی‌تجربه‌ای بود که در دنیای شلوغ آدم‌بزرگ‌ها گم شده‌بود... -صرافیان

تنهایی ، گاهی وقت ها فرصتی برای تامل است تامل در آنچه که بر ما گذشته و آنچه بر ما خواهد گذشت تامل در آنچه میخواهیم بر ما بگذرد

او برای من از گوشت و استخوان نبود، یک فرشته بود؛ فرشتهٔ نجاتی که زندگی تاریک و بی معنی و یک نواخت مرا یک لحظه روشن کرده بود.

روی یک لحظه خیلی دقت کنید