رولی؛)
🍁اونیکه یه روزی به این برگها و من زندگی بخشیده(=
ولی وقتی که تو اینشکلی حواست بهم هست و تنهام نمیذاری من همیشه میتونم با وجود گریه های قبل خواب، سرزنش به خودم،خسته بودن از آدما خودم رو دوست داشته باشم دوباره دست رو زانو هام بذارم بلند شم و ادامه بدم(=
میدونی چیه؟
یوقتایی واقعا خسته میشم؛ کلافه میشم و همش میگم کاشکی با این آدما از اولش آشنا نمیشدم. که الان این همه ماجرا داشته باشم...
خوب بودن... ولی حساسیت زیادم به رفتارهاشون همیشه باعث میشد آدم غمگینی باشم(:
رولی؛)
میدونی چیه؟ یوقتایی واقعا خسته میشم؛ کلافه میشم و همش میگم کاشکی با این آدما از اولش آشنا نمیشدم. که
ولی رها کردن هم چیز جالبیه ها!