عشق با محبت توفیر دارد.محبت را همه بلدند ولی عشق را نه!
زندگی بدون عشق مثل این است که جهان،خدا نداشته باشد!
مگر جهان بدون خدا می‌شود؟! چون خدا هست،جهانی هست وچون عشق هست،زندگی هم هست!
از کتابِ "رایحهٔ محراب"
گفتم الان باهام دست به یقه میشه اما نشد.آروم گرفت!راهشو کشید که بره، گفتم شنیدی چی گفتم؟! گفت آره شنیدم! گفتم حرفمو جدی بگیر! گفت تنها چیزی که تو این دنیا میشه جدی گرفت خداست! بقیه رو نباید جدی گرفت!
از کتابِ "رایحهٔ محراب"
از دلتنگی هایی که می مانند :)
یکسال گذشت وبه اندازه تک تک ثانیه ها دلتنگی به یادگار مانده، اما خب دلخوشم به خیال،برای هزارمین بار مرور خاطرهٔ ده آبان 1402 که برابر است با تازه شدن دوبارهٔ روحم.
پ.ن: عهدی بَستیــم وبَر آن عَهد وپیمانِ خودیم!