لانچِر110
ماپیروان ِحسین
جنگِخونینرابه
;زندگي ِذلتبار
بآیزیدیآن ؛
ترجیحمیدهیم!!
- شهیـدبهشتی
لانچِر110
عشق انسان به خدا زاییدهی نوع شناختی است که انسان از ذات خدا و رفتارهای او دارد . تشویق به فرمانبر
در مغز انسان سه جایگاه ویژه قرار دارد: یکی مخزن تخیل است. دومی جایگاه فکر و سومی ظرف ذکر و یادآوری است.
عاشق به کسی گویند که لحظهای خیال و فکر و ذکرش از معشوق جدا نباشد؛ عشق و محبّت و هجران معشوق آن چنان قلب و جان و روح عاشق را مسخّر نموده که آب و خواب و غذا را از او گرفته و او به چیزی جز معشوق نمیاندیشد و کسی جز او را نمیبینند. هر کس چنین نیست، عاشق نیست.
بنابراین تا انسان از خودپرستی، نفسپرستی و بتپرستی کهن و مدرن رها نشود و در منزل «عبودیت و بندگی» سکنی نگزیند، عشق را نمیفهمد و عاشق نگشته است.
[چگونهعاشقخداشویم]
لانچِر110
شرف ِ هر عاشق به قدرِ شرف ِ معشوق ِ اوست.
معشوق ِ هر که لطیف تر و ظریف تر و شریف جوهرتر، عاشقِ او عزیز تر ..
[ازمکتوباتحضرتمولانا]