«وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ»

آنها به من گفتند موفق میشوی؟ شوکه شدم. مگر جز این گزینه دیگری داشتم؟

اجازه بدید رو نمایی کنم از کیک جمعه این هفته‌م

معمولا در روزهای که تصمیم میگیرم خوشحال باشم، شب‌های (امتحانى) سختی را می‌گذرانم.

ولی مهم اینکه با روان شاد دارم شب امتحانی میخونم🤣🤣

واقعا خیلی وقت بود آدم ندیده بودم. فکر کنیییید من هر روز جز خانواده‌م و همکلاسی‌هام کسی رو نمیبینم، اما امروز کل خاندان پدریمو توی یک جا دیدم با همشون روبوسی کردم با همشون حرف زدم و البته، خندیدم. بعدش هم رفتم خونه مامایدو (مامان‌بزرگ مادریم) بعد از حدود ۶۷۸۵۳۴۷۸ روز اونا رو دیدم. برا بابایدو و مامایدو مایه پوست کنم و خورد کردم، برای دایی‌م سوسیس بندری درست کردم، موهای مامایدو رو بافتم، صورتشو اصلاح کردم و بعد براشون جا پهن کردم و امدم خونه.

تا الان😭😭😭😭😭😭😭

دستمو گذاشتم روی صورت ابرها و جای اشک‌هاشو پاک کردم. کله‌شو بوسیدم و بهش گفتم اشکال نداره اگه این همه مدت داشتی تحمل میکردی، الان که خوب گریه کردی و خالی شدی، بس کن. بعدش رفتم دم در کتابامو آوردم، چای ریختم، یه تیکه کیک آوردم و بهش گفتم: حالا بشنین میخوام بهت فلسفه یاد بدم از اول گریه کنی.