میدونستید عارف قزوینی و ایرج میرزا باهم دوست بودن؟ ایرج میرزا که به هجو و هزل معروف، هروقت عارف قهر میکرد برای شعرهای ۵۰۰ بیتی مینوشت و هم منتش رو میکشید و تخریبش میکرد. یه بخشش رو میزارم اینجا:
شنیدم من که عارف جانم آمد
رفیقِ سابقِ طهرانم آمد
شدم خوشوقت و جانی تازه کردم
نشاط و وَجدِ بیاندازه کردم
به نوکرها سپردم تا بدانند
که گر عارف رسد از در نرانند
نمیدانستم ای نامردِ *ونی
که منزل میکنی در باغِ خونی
نمیجویی نشانِ دوستانت
نمیخواهی که کس جوید نشانت