آخرش رفتم بچه‌ها. صبح ساعت هفت و بیست بیدار شدم، صبحونه خوردم، پوشیدم و رفتم مدرسه. میدونم خیلی دیر رسیدم اما همینکه رفتم واقعا قدم روی تخم چشمشون گذاشتم، والا. زنگ اول به دبیر گفتم نمیخوام امتحان بدم چون چیزی بلد نیستم اما بعداز اینکه سوال اول رو خوند نظرم عوض شد و بهش گفتم که میخوام امتحان بدم🤡. انصافاً امتحان آسونی بود و مطمئنم نمره بدی نمیارم. زنگ دوم ریاضی بود که من کتابم رو نبرده بودم و چون خیلی وقت بود که تمرین نکردم فکر میکردم چیز زیادی یادم نیست اما وقتی چندتا مسئله حل کردم، دیدم نه، یه چیزی هم بلدم. زنگ آخر که امتحان جامعه بود رو به بهونه بلد نیستیم کنسل کردیم و دبیر بعداز مرور همون درس رفت سراغ تدریس درس جدید. در کل روز نسبتاً خوبی بود، خداروشکر.

کارنامه دادن. توی شکم. کسی چیزی نگه.

بچه‌ها بنظرم

برابری بین مردم، خودش یک نوع نابرابری هستش.

اگر درآمد ناخن کار بیشتر از معلمه معنیش این نیست که درس خوندن فایده نداره ... معنیش اینه که مردم از ظاهر زشتشون بیشتر خجالت میکشن تا مغز خالیشون...! 》S《 @farsitweets

سکوت شب که فرا میرسه، ذهنم انگار آماده میشه تا نشخواری ذهنی رو شروع کنه. اکثر شبا هم موفق میشه امّا امشب با باز کردن کتاب و مشغول کردنش، مجال اینو بهش ندادم. شب بخیر.

مگه میشه آدم این اینطور خونه‌ای رو داشته باشه و فکر خودکشی کنه؟