در اوج سکوت او؛ درونش صدایی
فریاد میزد،
فریاد ِبیصدا .
کسی فریاد او را نمیشِنود، گویی این
آدمها ناشنواتر از همیشه، ویرانهٔ
خانهٔ قلبش را به تماشا نشستهاند.
بیرحمانه قلب او را میشِکنند..
غافل از آنکه روحِ مغمومِ او ، زخمیتر
از همیشه لبخند میزند به رویشان !
- سِدنا
https://gkite.ir/es/10190470 یه بیت شعر برای تسلی روحِ خستهٔ آخر هفته ..
میتونم برای تک تک شعرهایی که فرستادید بمیرم بچهها