بزرگ بود و از اهالیِ امروز بود و با تمامِ افقهای باز نسبت داشت.
و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید.
صدایَش به شکلِ حُزنِ پریشانِ واقعیت بود،
و پلک هایَش مسیرِ نبضِ عناصر را به ما نشان داد، و دست هایَش هوای صافً سخاوت را ورق زد،
و مهربانی را به سمت ما کوچاند.
به شکلِ خلوت خود بود
و عاشقانه ترین انحنایِ وقتِ خودش را برای آینه تفسیر کرد،
و او به شیوه ی باران پر از طراوتِ تکرار بود،
و او به سبکِ درخت، میان عافیت نور منتشر می شد.
• سوگسرودِ سهراب برای فروغ
- سِدنا
تاریخ بعداز اسلام >>>> تاریخ ادبی بعداز اسلام <<<<
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا