تعطیل شدیم ولی خوشحال نیستم

دیرگاهی است که در این تنهایی، رنگِ خاموشی در طرحِ لب است. بانگی از دور مرا می‌خواند، لیک پاهایم در قیرِ شب است. رخنه‌ای نیست در این تاریکی، در و دیوار به هم پیوسته. سایه‌ای لغزد اگر روی زمین نقشِ وهمی است ز بندی رسته. نفسِ آدم‌ها سر به سر افسرده است، روزگاری است در این گوشه‌ی پژمرده‌هوا هر نشاطی مرده است. دستِ جادویی شب، در به روی من و غم می‌بندد، می‌کنم هر چه تلاش، او به من می‌خندد. نقش‌هایی که کشیدم در روز، شب ز راه آمد و با دود اندود. طرح‌هایی که فکندم در شب، روز پیدا شد و با پنبه زدود. دیرگاهی است که چون من همه را رنگ خاموشی در طرح لب است. جنبشی نیست در این خاموشی، دست‌ها، پاها در قیرِ شب است.‌ ‌‌ ‌• سهراب سپهری | در قیر شب

فکر کنم فقط خودمم که میا و کوروش نمیبینم

من همیشه نسبت به علوم و فنون: چی باید بخونم؟چی خوندم؟چی مونده؟

_

عه بارووون