امروزِ [تو‌دِل‌برو‌ُدوس‌داشتنی] ۰۴ / ۲ / ۱۶

ریتمش رو میبینید؟ امروز من همینطوری بود دقیقا. آروم، زیبا و دلنشین *یه‌قلب‌آبیِ‌آسمونی

دوس داشتم یه‌چی به حالت پی‌نوشت، درموردش بنویسم پس مینویسم. یه‌جا خونده بودم نوشته بود: زندگیِ همه پراز نقصه. یکی پدرش خوبه یکی مامانش یه جا خدا کلا پدر و مادر خوب میده اما پول نمیده. یه جا نه والدین حمایت‌گر و پول میده، سلامتی نمیده.. هیچوقت نباید حسرت زندگی کسی رو بخوریم چون توی زندگی هممون یه قسمت تاریکی هست که فقط اعضای اون خانواده میتونن حسش کنن. کافیه بری با یکی دوست شی بعد یه مدت میبینی عََ َ َ چقدر مشکل دارین اینا! خلاصه دوستان باید نگاه‌مون به زندگی خودمون باشه و اون نگاه پراز حسرت به زندگی بقیه رو کنار بزاریم. اینطوری خودتون هم در آرامشِ مطلقِ روانی قرار میگیرید.

خودم:خب فردا خیلی کار دارم بخوابم اون یکی خودم: نه نصف شبی با کوثر لاک بزنیم ست کنیم🤡

نمیدونم چجوری اما بچه‌ها ساعت سه خوابیدم هفت با کلی نشاط بیدار شدم. ورزش کردم، دوش گرفتم، صبحونه خوردم و بعد پوشیدن لباسام حدود هشت و نیم بدون گوشی و وسایل رفتم بیرون‌، به‌جای دفتر، دفتر یاداشت کوچیکو بردم که فقط همونا بزارم توی جیبم. کلاس فارسی داشتم، حدود چهار ساعت و من نمیدونستم فکر کردم فوقش دو ساعت باشه. دیگه من از کلاس زدم بیرون دقیقا ساعت یازده و چهل و پنج بود. خداقوت 💪🏼

الان باید حدود نیم ساعت بخوابم چون خیلی خستم بعدش ناهار میخورم و دوباره میخوابم تا ساعت سه چهار. دوباره می‌پوشم و میرم خونه مامان بزرگم. قراره امشب تا فردا بمونم خونشون..

از یه‌جایی به بعد دیگه برای انجام کارهات آهنگ نمیزاری چون بیشتر سردرد میگیری تا لذت ببری، اون موقع اجازه میدی افکارت برات نوت درست کنن و تو با اون‌ها به کارت میرسی.

از امشبِ [باحالُ‌سبز] ۰۴ / ۲ / ۱۷