سلام... من زهرام ، مقلب به صبرا ! نه نویسنده‌ام، نه شاعر، ولی یه عالمه حس دارم که فقط با نوشتن آروم می‌شن. گاهی دلم می‌گیره از هیچ، گاهی با یه جمله‌ی قشنگ تا ته دنیا پرواز می‌کنم! اینجا، یه پناهگاه کوچیک برای دل‌نوشته‌ها، دلتنگی‌ها، لبخندهای یواشکی، و گاهی یه چای داغ کنار پنجره‌ی خیال... جایی که پر از تجربه های کوچیک و خاطره های شاد و غمگینه 😅 اگه دنبال یه جای آروم، واقعی و پر از حس‌های آشنا می‌گردی، خوش اومدی به دنیای من 🤍 _______________________________ صَبرا...🌿🤍

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ (نحل، ۱۲۷) صبرا آغاز شد... با دل، با واژه، با امیدی که از خداست 🤍___________________________________ صَبرا...🌿🤍

امروز جمعه‌ست... دل یه‌جوریه، انگار منتظر یه نفری... صدای اذان جمعه، دل رو می‌بره تا صحن حرم، تا یه گوشه‌ی خلوت که فقط خدا می‌دونه چقدر دلت گرفته... اللهم عجل لولیک الفرج... نه فقط برای ظهور، برای دل‌هامون، برای آرزوهایی که فقط با اومدنش رنگ واقعیت می‌گیرن... اگه امروز دلت یه‌ذره لرزید، بدون که خدا نزدیک‌تر از همیشه‌ست🤍🌿 [ اللهم ارزقنا توفیق الطاعة، و بعد المعصية، و صدق النية، و عرفان الحرمة...] _______________________________ صَبرا...🌿🤍

لحظہایدرنگڪن ، نـَفـَس ِعـَمیقیبڪش ؛ ازخودتبـِپـُرس : آیاواقعاارزشاینهمہغصہرادارد💔 :)؟ ___________________________________ صَبرا...🌿🤍

یه وقتایی دلت نمی‌خواد کسی حال‌تو بپرسه... نه اینکه خوب باشی، فقط نمی‌خوای توضیح بدی. نمی‌خوای بگی چقدر خسته‌ای از قوی بودن، از وانمود کردن، از اینکه همیشه باید "خوب" باشی... تو فقط یه گوشه‌ی آروم می‌خوای، که کسی نیاد بگه: "باید بهتر باشی"، فقط باشه... و بفهمه که همین‌قدر بودن، خودش یه جنگه...(: _______________________________ صَبرا...🌿🤍

کسی که آرامش می‌خواد؛ خداحافظی‌های زیادی رو قبول کرده... نه چون دلش خواسته، چون فهمیده بعضی موندن‌ها، آرامش رو از آدم می‌گیرن. یاد گرفته سکوت کنه، یاد گرفته جاهایی نباشه که صداش شنیده نمی‌شه، یاد گرفته خودش رو از رابطه‌هایی بیرون بکشه که فقط خسته‌ترش می‌کنن... اون آدم، دیگه دنبال هیاهو نیست، دنبالِ فهمیده شدنه، بی‌سروصدا، بی‌ادعا... و اگه یه گوشه‌ی آروم پیدا کنه، همون‌جا می‌مونه... بی‌نیاز از توضیح، بی‌نیاز از تأیید. 🕊️ شب‌تون آروم... از طرف یه گوشه‌ی بی‌صدا که فقط برای دل‌هاتونه. _______________________________ صَبرا...🌿🤍

دلم گرفته... نه از آدم‌ها، نه از دنیا... از دردی که هزار و چهارصد ساله مونده، و هنوز کسی نفهمیدش... فاطمه را نفهمیدند... و این، دردش بیشتر از سیلی بود... دل‌م می‌سوزه برای مادری که با پهلوی شکسته، برای ولایت ایستاد... برای عشقی که هیچ‌کس باورش نکرد... و ما... ما فقط گریه می‌کنیم، برای زنی که سکوتش، بلندترین فریاد تاریخ بود... 🖤 اگه این روزا بی‌دلیل دلت گرفته، اگه اشک‌هات بی‌صدا می‌ریزه، بدون دلت هنوز بوی فاطمه می‌ده... و این یعنی هنوز زنده‌ای... _______________________________ صَبرا ...🌿🤍